Mbarouk Moto-Electric haikuwa sehemu ambayo mtu angechagua kupokea habari inayoweza kubadilisha maisha. Ilikuwa nyembamba, yenye dari ya mabati iliyoshika joto la mchana, ukuta mmoja umefunikwa na waya zilizoning’inia kama mizizi, na benchi la chuma lililokuwa na doa la mafuta ambalo halikuondoka hata baada ya miaka ya sabuni.
Hamisi Mbarouk alikuwa ameinama juu ya pikipiki ya mteja, probe nyekundu ya multimeter ikiwa kwenye terminal ya betri, wakati simu yake ilitetemeka mfukoni.
“Usiangalie simu wakati unashika current,” Juma alisema bila kuinua macho kutoka kwenye diagnostic meter.
Hamisi akajibu, “Si current kubwa.”
“Current ndogo ndiyo inafanya vijana wawe wajanja sana.”
Mteja, dereva wa delivery aliyekuwa akingoja kwenye kiti cha plastiki, akacheka. “Mzee Juma, mtoto wako sasa ameshakuwa fundi. Mwache.”
“Akishakuwa fundi kabisa, atajua kwanza kwa nini namkataza.”
Simu ikatetemeka tena.
Hamisi aliimaliza test, akaandika voltage kwenye karatasi ya job card, ndipo akaichomoa simu. Notification ilikuwa email. Subject line ilianza na maneno mawili yaliyomfanya asahau hata mafuta mikononi.
**Admission Decision.**
Aliifunga skrini haraka.
Juma aliona.
“Ni nini?”
“Hakuna.”
“Hakuna huwa haitetemeki mara mbili.”
Hamisi alijaribu kucheka. “Labda ni spam.”
“Fungua.”
“Baba, kuna mteja.”
Mteja akainua mikono. “Mimi niko sawa. Pikipiki yangu haikimbii.”
Hamisi akabaki ameshika simu. Kwa miezi mitatu alikuwa amesema kila mtu kwamba alikuwa tayari kwa jibu lolote. Ukweli ulikuwa tofauti. Alikuwa tayari kwa kusubiri, si kwa kufungua. Kukataliwa kungekuwa na sentensi yake. Kukubaliwa kungekuwa na gharama zake.
Juma alisogeza diagnostic meter pembeni. “Fungua, Hamisi.”
Hamisi akabonyeza email.
Nembo ya Chuo Kikuu cha Ufundi cha Mtoni ilitokea juu. Chini yake kulikuwa na jina lake kamili.
**Dear Hamisi Juma Mbarouk...**
Aliendelea kusoma kimya. Maneno yalichanganyika kwa sekunde moja. Kisha akayaona.
**We are pleased to offer you admission to the Diploma in Electrical Systems...**
Hamisi hakusema chochote.
Juma alimnyang’anya simu karibu kwa nguvu. “Nipe.”
Akaisoma. Mstari mmoja. Mwingine. Kisha uso wake ukabadilika kwa namna Hamisi alikuwa hajaiona kwa muda mrefu. Pride ilimjia kwanza, kisha kitu kama relief, halafu kicheko kifupi kilichotoka kifuani.
“Umeingia.”
Hamisi akatikisa kichwa kana kwamba bado anahitaji mtu mwingine kuthibitisha.
“Baba—”
“Umeingia!”
Juma akamgeukia mteja. “Umesikia? Electrical Systems.”
Mteja alisimama na kumpa Hamisi mkono wa mafuta. “Hongera, engineer.”
“Bado sijawa engineer.”
“Leo tunakuita hivyo bure.”
Habari ilizunguka workshop kwa kasi ambayo kazi haikuwahi kuzunguka. Kijana wa duka la connectors jirani akaja. Mtu wa battery shop akapiga kelele kutoka nje. Juma, ambaye kwa kawaida alihesabu kila shilingi ya matumizi ya mchana, alimtuma apprentice mdogo kununua soda nne na maandazi bila hata kuuliza bei.
Hamisi alikaa kwenye benchi la mafuta, simu ikiwa mkononi, huku watu wakimpongeza.
Kwa dakika ishirini, hakuna aliyesema neno ada.
Amina alifika karibu saa kumi na moja baada ya kufunga kibanda chake cha chakula. Alikuwa bado na apron iliyokuwa na doa la mchuzi wa maharage. Juma alipotamka “ameingia,” alishika mashavu ya Hamisi kwa mikono yote miwili.
“Kweli?”
Hamisi akampa simu.
Amina hakusoma Kiingereza kwa haraka kama Hamisi, hivyo alienda polepole, akipita mstari kwa mstari. Alipofika kwenye jina la kozi, macho yake yalijaa maji.
“Baba yako alikuwa anasema utaweza.”
Juma akasema, “Sikuwa nasema. Nilijua.”
“Usibadilishe historia,” Amina alisema, akicheka na kufuta macho.
Halima alifika baadaye akiwa na tape measure shingoni na sindano mbili bado zimekwama kwenye sleeve ya blauzi yake. Alimkumbatia Hamisi kwa nguvu.
“Kwa hiyo sasa sitakushonea uniform ya shule tena?”
“Hapana.”
“Nitakushonea suruali ya mtu wa chuo, ambayo itachanika kwa sababu hutajua kufua.”
Walicheka.
Juma aliweka soda nyingine mezani.
“Registration inaanza lini?” Halima aliuliza.
Hamisi akafungua email tena. “Wiki mbili na kitu.”
“Na hosteli?”
“Wamesema kuna process tofauti.”
Amina akasema, “Tutamaliza mengine.”
Juma alijibu kabla Hamisi. “Mengine yamepangwa.”
Halima, ambaye alikuwa anachukua soda, alisimama kwa nusu sekunde.
Hamisi aliona, lakini hakusema chochote.
Juma akaendelea, “Leo hakuna hesabu. Leo ni siku ya mtoto wangu.”
Amina alimwangalia. “Kesho ndiyo siku ya hesabu?”
“Kesho.”
“Na kesho ikifika usikimbie.”
“Sitakimbia.”
Hamisi alicheka kwa sababu alijua namna wazazi wake walivyobishana kuhusu pesa: Amina aliweka tarehe, Juma aliweka confidence. Mara nyingi vitu vilikutana katikati.
Jioni walifunga workshop mapema. Juma alimruhusu Hamisi kubeba diagnostic meter ndani, jambo ambalo kawaida hakufanya kwa sababu kifaa hicho kilikuwa ghali kuliko pikipiki nyingi zilizokuwa zinakuja kutengenezwa.
“Chuo ukifika utakutana na vifaa vizuri kuliko hivi,” Juma alisema.
Hamisi akaangalia screen ya meter iliyokuwa na scratch upande mmoja. “Hii bado inafanya kazi.”
“Ndiyo maana naipenda. Kitu kikifanya kazi, usikione cha kawaida.”
Walitembea nyumbani bila kuzungumzia pesa.
Baada ya chakula, Amina aliwaambia wasifungue tena mada ya gharama mpaka kesho. Halima aliondoka kwenda chumba chake cha kupanga karibu na tailoring shop. Juma alikaa sebuleni akituma ujumbe kwa ndugu wawili na rafiki mmoja wa zamani: *Hamisi amepata nafasi CUUM.*
Hamisi aliingia chumbani kwake na kufunga mlango.
Hapo ndipo sherehe iliisha.
Aliweka simu mezani, akafungua email tena na safari hii hakusoma heading. Alifungua attachment ya admission letter yenye kurasa nne.
Page ya kwanza ilikuwa hongera.
Page ya pili ilikuwa program structure.
Page ya tatu ilikuwa registration requirements.
Hamisi akaanza kusoma kwa kalamu mkononi. Original certificates. ID. Medical declaration. Proof ya registration deposit au official aid confirmation. Orientation attendance.
Akasimama kwenye maneno *proof of registration deposit*.
Akarudi juu.
Chini kulikuwa na note ndogo: applications za Mfuko wa Mwanzo zingeendelea kupitia verification na processing tofauti na admission. Admission haikuwa guarantee kwamba aid ingetolewa kabla ya registration deadlines.
Hamisi akahisi furaha ya mchana ikipungua kidogo, si kutoweka, bali kubadilika kuwa kitu kizito zaidi.
Aliendelea page ya nne.
Hostel accommodation ilikuwa separate allocation. Bed ingewekwa provisional tu baada ya deposit. Students wenye pending aid waliombwa kufuatilia student-support office, lakini nafasi za hosteli zilibaki subject to availability.
Akaangalia tarehe.
Registration ilikuwa ndani ya wiki mbili.
Hostel deposit ilikuwa mapema zaidi.
Alihesabu kwa kidole.
Siku kumi.
Hamisi akasikia sauti ya Juma sebuleni akicheka kwenye simu. “Ndiyo, ameingia. Electrical Systems. Mambo mengine tutayamaliza.”
Sentensi hiyo ilimpa faraja mchana. Usiku ilisikika kama ahadi ambayo Hamisi hakujua bei yake.
Alifungua portal ya Mfuko wa Mwanzo kwenye browser. Application yake ilikuwepo. Status haikuwa approved wala rejected. Ilisema tu application received; further processing would follow.
Hakukuwa na tarehe ya malipo.
Hamisi akarudi kwenye admission letter. Chini ya nembo, neno **CONGRATULATIONS** lilikuwa kubwa na zito, limechapishwa kama mwisho wa safari.
Lakini chini kabisa ya ukurasa, kwa font ndogo isiyokuwa na sherehe yoyote, kulikuwa na mstari mmoja ambao ulimfanya Hamisi akae wima kitandani:
**Hostel deposit must be received within ten calendar days of this offer.**
---