Daniel alimkuta Peter nyuma ya jengo la science wakati wa mapumziko ya mchana. Uwanja ulikuwa na kelele za wanafunzi, lakini kona ile ilikuwa imetulia kwa sababu ukuta mrefu ulizuia sauti.
Peter alikuwa ameshika simu, akiandika ujumbe kisha kuufuta.
“Una dakika chache?” Daniel aliuliza.
Peter akaficha simu mfukoni. “Kama ni kuhusu darasa, Madam amesema shared access itaendelea.”
“Si kuhusu ratiba. Ni kuhusu facilitator wako.”
Uso wa Peter ulijifunga. “Ulipata jina wapi?”
“Ulituma kwenye ujumbe wa jana.”
“Nilisema nitatoa maelezo kwa Madam.”
“Naomba unipe unachoweza kuthibitisha. Sitaki kwenda kwenye ofisi nikisema kitu kisicho sahihi.”
Peter akatulia. Kando yao, wanafunzi wawili walikimbia na mpira, wakageuka walipokaribia ukuta.
“Unataka kuniuliza kama nilikununulia kazi yako?” Peter alisema.
“Ndiyo.”
Peter alicheka kwa uchungu. “Nilimlipa kwa transfer processing. Nilikuwa nimekaa Kibuye kwa miaka saba. Nilipata ujumbe kwamba kuna nafasi ya Mwangaza, shule yenye matokeo mazuri. Facilitator aliniambia anajua njia ya kupeleka maombi kwa district.”
“Alikuwa mfanyakazi wa district?”
“Alijitambulisha kama consultant.”
“Jina?”
“Charles Bwire.”
“Ulikutana naye wapi?”
“Kwa ofisi ya kampuni ya travel. Alisema anasaidia watu kupata transfers na permits. Amina, rafiki yangu wa zamani, ndiye aliyenipa namba.”
Daniel alitoa daftari, lakini hakuliweka wazi. “Ulipewa receipt?”
Peter akatoa envelope ya plastiki kutoka kwenye begi. Ndani kulikuwa na receipt ya mobile money, printed invoice na screenshot ya ujumbe.
Daniel alisoma kwa mbali. “Ulimlipa lini?”
“Wiki mbili zilizopita.”
“Na maombi yangu yanasema jana.”
“Najua.”
“Payment yako ilitangulia maombi yangu.”
Peter akakaa kwenye benchi la zege. Alikuwa amebeba uzito ambao Daniel alikuwa ameona kwenye uso wake darasani, lakini hakutaka kuuona. Peter hakufanana na mtu aliyekuwa amekuja kufurahia kuiba kazi. Alifanana na mtu aliyekuwa ameweka akiba ya miezi kadhaa kwenye mlango aliouamini, kisha akakuta mlango huo umefunguliwa kwa jina la mwingine.
“Nilidhani transfer ni halali,” Peter alisema. “Nilimuuliza kwa nini ilikuwa haraka. Alisema kuna nafasi inayoweza kufungwa na mtu mwingine.”
“Ulipewa barua yako lini?”
“Jana jioni.”
“Uliambiwa uje leo.”
“Ndiyo.”
Daniel aliangalia receipt. Kulikuwa na jina la account ya mpokeaji, si Charles Bwire. Jina lilikuwa “K. Services Hub.”
“Kwa nini invoice ina jina la Charles lakini payment ina account hii?”
Peter alifungua mikono. “Alisema hiyo ndiyo account ya kampuni.”
“Ulihakikisha kampuni ipo?”
Peter hakujibu.
Daniel alihisi angeweza kusema, “Umejiletea.” Maneno yalikuwa tayari yamefika ulimini. Lakini yangefanya Peter ajifiche, na kisha kila mmoja angerudi kwenye hadithi rahisi: Daniel mwathirika, Peter mnyang’anyi. Hadithi hiyo haikueleza sahihi, housing notice au namba iliyotumika mara mbili.
“Naomba nikopi receipt,” Daniel alisema.
Peter akamwangalia. “Kwa nini?”
“Kwa sababu payment ilitangulia application yangu. Inaweza kusaidia kuonyesha ulifuatilia nafasi, si kwamba ulitengeneza hati.”
“Au inaweza kutumiwa kusema nilinunua kazi.”
“Ndiyo maana sitachukua bila ruhusa yako. Tutaweka kwamba receipt ni yako na umeitoa kwa hiari.”
Peter alikaa kimya. Kelele za kengele ya mapumziko zilianza mbali. Alifungua simu na kutafuta ujumbe.
“Usipige picha ya account number yote,” alisema. “Sehemu ya mwisho ifichwe.”
Daniel alificha namba hiyo kwa karatasi na akapiga picha ya invoice, tarehe ya payment, ujumbe wa “normal processing,” na jina la facilitator. Alimwonyesha Peter picha kabla ya kuihifadhi.
“Ni hii?” aliuliza.
“Ndiyo.”
“Ulituma pesa nyingine?”
Peter akavuta pumzi. “Kuna fee ya courier. Na pesa ndogo ya ‘file opening’.”
“Na receipt?”
“Courier iko kwenye WhatsApp. File opening nilitoa cash.”
“Uliambiwa cash iende kwa nani?”
“Charles.”
Daniel akaandika maelezo bila kuongeza tafsiri.
Peter alimtazama. “Unaandika kama investigator.”
“Naandika kama mwalimu ambaye hajui kama kesho atakuwa na darasa.”
“Ukinirudisha kwenye report, usinifanye nionekane mjinga.”
Daniel alifunga daftari. “Sitakufanya uonekane kile usichokuwa. Lakini sitafuta kwamba ulilipa bila kuthibitisha.”
Peter alikubali kwa kichwa, ingawa hakufurahishwa.
Walirudi upande wa jengo la science. Peter alisimama kabla hawajafika.
“Bwana Kato.”
Daniel akageuka.
“Sikujua kuhusu sahihi yako. Nilipopewa barua, nilidhani wewe ndiye ulikuwa umeomba kuondoka.”
“Na sasa?”
“Sasa sijui nani alikuwa ananiambia ukweli. Lakini sikutaka kuanza kwa kupigana na wewe.”
“Uliingia kwenye darasa langu.”
“Nilifuata maelekezo.”
Daniel aliona tofauti hiyo. Peter alikuwa amefanya kitendo kilichomuumiza, lakini hakupanga matokeo yake. Mtu aliyekuwa nyuma ya mchakato alijua kwamba walimu wawili wangewekwa mbele kwa mbele.
Katika staffroom, Madam Nansubuga aliwaita wote. Peter aliweka receipt juu ya meza. Daniel akaeleza kwamba payment ilitangulia application ya uhamisho. Rose alichukua picha kwa kutumia scanner ya shule na akaandika kwamba chanzo ni Peter mwenyewe.
Madam alimuuliza Peter kama yuko tayari kutoa statement.
“Ndiyo,” Peter alisema. “Lakini sitaki ionekane kwamba namshutumu shule.”
“Utaeleza ulicholipa na uliambiwa nini,” Daniel alisema. “Mengine yatafuatwa.”
Rose alipofungua picha ya receipt, alitulia. “Jina hili la account limeonekana kwenye file jingine.”
Daniel akamwangalia. “Lipi?”
Rose hakujibu mara moja. Peter akasogea mbele.
“Umesema jina hili limeonekana wapi?”
Rose akageuza screen upande wake. “Nahitaji kuangalia register kabla sijathibitisha.”
Daniel alihisi jambo lililokuwa limeanza kama uvamizi wa darasa likipanuka. Peter hakuwa tena adui aliyekuwa upande wa pili wa meza. Alikuwa ushahidi unaoweza kuumiza kesi yake mwenyewe.
Kwenye simu ya Peter, ujumbe mpya uliingia kutoka kwa Charles Bwire: “Usimwambie mtu kuhusu receipt. Mambo yatatulia ukikaa kimya.”
Peter alimwonyesha Daniel bila kusema.
Daniel aliisoma, kisha akamtazama Peter. “Usimjibu peke yako. Hifadhi hii.”
Peter akafunga simu.
Kwa mara ya kwanza tangu akute barua ile, Daniel hakuona mwanaume aliyekuja kuchukua nafasi yake. Aliona mtu aliyekuwa amelipa ili afungue mlango, lakini sasa amesimama ndani ya nyumba iliyokuwa haikuwa yake.
Aliiomba Peter atume nakala ya ujumbe kwa Madam na Rose kabla ya siku kuisha. Peter alifanya hivyo, akijua kwamba kutoa ushahidi kungeweza pia kuibua swali la kwa nini alikubali mchakato wa haraka. Daniel hakumwokoa kutokana na kosa hilo; alimpa tu nafasi ya kulisema mwenyewe, bila mtu mwingine kulibuni kwa niaba yake.
---