Salim hakukaa kusubiri maelezo mengine.
Alitoka kwenye chumba cha Bwana Tunu, akashuka ngazi na kusimama chini ya kivuli cha duka la stationery. Moyo wake ulikuwa ukipiga haraka, si kwa sababu alikuwa ameogopa, bali kwa sababu sentensi ya yule mwanaume wa chumba cha ndani ilikuwa bado kichwani.
**Ulisema hii ndiyo hatua ya mwisho.**
Sauti ya Tunu haikuwa ya kipekee kwake.
Maneno yake hayakuwa ya kipekee kwake.
Salim akatoa simu na kumpigia Kassim.
“Uko dukani?”
“Ndiyo.”
“Usiondoke.”
“Kwa nini?”
“Nataka kuona receipts zako.”
Kassim akanyamaza.
“Receipts gani?”
“Za Tunu.”
“Salim—”
“Ulisema ulilipa mara tatu. Kama bado unazo, niletee.”
Alikata kabla Kassim hajajibu.
Aliporudi arcade, Kassim alikuwa amesimama mbele ya printer yake na mikono mfukoni.
“Nilidhani utaenda kusikia tu,” alisema.
“Nimesikia.”
“Nini?”
“Kuna mtu mwingine ndani. Alisema amelipa mara mbili na aliambiwa hii ndiyo hatua ya mwisho.”
Kassim akapunguza sauti. “Ulimsikia vizuri?”
“Vizuri kabisa.”
Kassim akatazama upande wa corridor kana kwamba Tunu angeweza kuwa amewafuata.
“Receipts zangu ziko nyumbani.”
“Messages?”
Kassim akatoa simu polepole.
“Baadhi.”
Walikaa kwenye kibanda cha Salim.
Kassim alifungua WhatsApp na kutafuta jina ambalo alikuwa amelihifadhi kama **BT**.
“Kwa nini BT?” Salim akauliza.
“Sikutaka mke wangu aulize.”
Salim hakusema kitu.
Kassim aliscroll nyuma kwa miezi kadhaa.
Ujumbe wa kwanza ulikuwa wa kawaida.
**Njoo tuongee. Kikao cha kwanza kina fee tuliyokubaliana. Hakuna sharti la kuendelea.**
Salim alihisi baridi kwenye mikono.
“Subiri.”
Akafungua mazungumzo yake mwenyewe na Tunu.
Ujumbe wa siku ya kwanza haukuwa sawa neno kwa neno, lakini ulikuwa karibu sana.
**Kikao cha kwanza ni kile Kassim alichokuambia. Hakuna zaidi.**
Kassim akaendelea kuscroll.
Baada ya malipo ya kwanza kulikuwa na ujumbe:
**Kuna movement, lakini usifanye kosa la kuacha kazi katikati kwa sababu ya ishara ya kwanza.**
Salim alikamata simu ya Kassim.
“Soma tena.”
Kassim alisoma.
Salim akafungua ujumbe wake.
**Kuna kitu kimeanza kufunguka, lakini usifanye kosa la kuacha kazi katikati kwa sababu ya ishara ya kwanza.**
Wote wawili wakakaa kimya.
“Tofauti ni maneno mawili,” Kassim alisema.
“Na jina la biashara.”
Kassim akasogeza mbele.
Ujumbe mwingine:
**Pressure inaweza kuongezeka kabla njia haijatulia. Usichukulie hilo kama kushindwa.**
Salim akatafuta wake.
**Ukiona pressure imeongezeka, usichanganye ishara ya mwisho na kushindwa.**
Kassim akatoa pumzi.
“Nilikuwa naona kama anajua kinachonitokea.”
“Na mimi pia.”
“Lakini hii…”
“Ni template.”
Kassim hakupenda neno hilo.
“Labda ana mfumo wa kuongea na watu.”
“Ndiyo. Mfumo wa kutuambia kitu kilekile.”
Kassim akafunga simu.
“Receipts nataka uone mwenyewe.”
“Twende.”
“Duka?”
Salim akamwita kijana wa accessories aliyekuwa karibu na kumwomba aangalie kibanda kwa dakika ishirini. Kassim akafunga printer.
Nyumbani kwa Kassim hakukuwa mbali. Mke wake hakuwepo. Kassim alitoa envelope kutoka chini ya nguo kwenye droo.
“Nilizificha hapa,” alisema.
“Kwa nini hukuzitupa?”
“Sijui.”
Ndani kulikuwa na risiti tatu.
Salim akazipanga mezani.
Ya kwanza ilikuwa na fee ndogo.
Ya pili ilikuwa karibu mara mbili.
Ya tatu ilikuwa kubwa zaidi.
Maelezo yalikuwa mafupi: **Consultation**, **Follow-up**, **Completion stage**.
Salim akatoa picha za receipts zake mbili kwenye simu.
Ya kwanza: **Consultation**.
Ya pili: **Follow-up**.
Kassim akaweka kidole kwenye mstari.
“Hii ni sawa.”
“Ndiyo.”
“Na sasa amekuambia completion stage?”
“Hatua ya mwisho.”
Kassim akakaa kitandani.
“Kwa hiyo hata majina…”
“Yanafuata.”
“Lakini fees si sawa kabisa.”
“Hazihitaji kuwa sawa. Pattern ndiyo sawa.”
Kassim akachukua risiti ya tatu.
“Niliitoa pesa hii wakati school balance ilikuwa bado.”
Salim hakujua aseme nini.
Kassim akasema, “Nilipolipa, baada ya siku tatu tuition centre walinipigia kuhusu contract. Nikaona hiyo ndiyo proof.”
“Quotation ulipeleka lini?”
“Wiki mbili kabla.”
“Walikuwa wamekupigia kabla?”
“Walikuwa wameuliza capacity yangu.”
“Kwa hiyo contract ilikuwa tayari kwenye process.”
“Najua sasa.”
Kassim alikunja risiti kidogo, kisha akaisawazisha tena.
“Lakini wakati huo nilihitaji sana kitu kimoja kionekane kama kina maana.”
Salim alifikiria Juma.
Juma alikuwa amepata malipo yake. Akamlipa deni. Salim alikuwa amechukua tukio hilo na kulifanya jibu la kitu ambacho hakuweza kuthibitisha.
“Piga picha,” Kassim alisema.
“Ya nini?”
“Risiti zote.”
Salim akampiga picha ya tatu pamoja na zake mbili.
Kassim akasema, “Na messages.”
Walichukua screenshots za sentensi zinazofanana.
Waliporudi arcade, Salim hakuhisi ushindi. Alihisi kama mtu aliyekuwa ameona gharama yake ikiandikwa kwa handwriting tofauti.
Mchana, supplier wa pili alituma confirmation ya cancellation ya model moja. Refund ingechukua siku mbili.
Salim aliiandika kwenye daftari bila kuhesabu kama pesa iliyopo.
Nuru alipiga simu.
“Trip imelipwa, nimeona receipt.”
“Ndiyo.”
“Alya amefurahi.”
“Vizuri.”
“Kuna nini? Sauti yako iko mbali.”
Salim alitazama screenshots.
“Nimeona kitu kuhusu Tunu.”
“Nini?”
“Nitakuonyesha nyumbani.”
“Usiende tena peke yako.”
“Nimeshaenda.”
Nuru akanyamaza.
“Ulimlipa?”
“Hapana.”
“Umeahidi?”
“Hapana.”
“Basi njoo na ukweli wote jioni.”
“Nitakuja.”
Baada ya simu, Kassim alifika na karatasi mbili zilizochapishwa.
“Nimeprint screenshots,” alisema.
Salim akacheka. “Wewe ni mtu wa printer kweli.”
“Simu zinaweza kupotea.”
Karatasi ya kwanza ilikuwa na ujumbe wa Kassim. Ya pili wa Salim.
Walipoweka pembeni kwa pembeni, kufanana kulionekana zaidi.
**Ishara ya kwanza.**
**Pressure kabla ya kutulia.**
**Kuacha katikati.**
**Hatua ya mwisho.**
Kassim alisema, “Hii haitoshi kusema kila kitu alichofanya ni uongo.”
“Najua.”
“Lakini inatosha kusema hakukuwa anasoma hali yangu kama nilivyofikiri.”
“Ndiyo.”
“Na yako.”
“Ndiyo.”
Mwanaume mmoja aliyekuwa akitengeneza keys kwenye corridor alipita, akatazama karatasi na kusema kwa mzaha, “Mnafungua kesi?”
Kassim akazifunika.
“Accounting.”
Mwanaume akaendelea.
Salim alisema, “Tunahitaji yule mtu niliyemsikia leo.”
“Utampataje?”
“Sijui.”
“Usirudi ukamngojea nje. Hiyo itakuwa shida.”
“Basi tunafanya nini?”
Kassim akafikiria.
“Nilimjua mtu mmoja aliyenipeleka kwa Tunu kabla sijakupeleka wewe.”
Salim akamwangalia.
“Hujawahi kusema kuna mtu mwingine.”
“Kuna mambo mengi sikusema.”
“Nani?”
“Moses. Alikuwa na biashara ya kusambaza maji ya chupa kwenye offices.”
“Bado unawasiliana?”
“Mara chache.”
“Mpigie.”
Kassim alisita.
“Kassim.”
“Nitampigia.”
Aliweka simu kwenye speaker.
Moses alipokea baada ya milio minne.
“Kassim! Umenikumbuka baada ya printer zako kukataa?”
Kassim alicheka kwa lazima.
“Brother, nina swali la zamani.”
“Lipige.”
“Unamkumbuka Bwana Tunu?”
Upande mwingine ukawa kimya.
“Kassim,” Moses alisema, sauti yake ikibadilika, “kwa nini unaniuliza huyo mtu?”
“Nina rafiki yangu amekwenda kwake.”
“Amelipa?”
Kassim akamtazama Salim.
“Mara mbili.”
Moses akatoa sauti fupi ya uchungu.
“Basi mwambie asilipe ya tatu.”
Salim alisogea karibu na simu.
“Kwa nini?”
Moses akauliza, “Huyo ndiye rafiki?”
“Ndiyo. Naitwa Salim.”
“Salim, umeambiwa kuna hatua ya mwisho?”
Salim na Kassim waliangaliana.
“Ndiyo.”
“Na pressure imeongezeka kwa sababu mchakato unaingia sehemu ya mwisho?”
Salim alihisi ngozi ya mikono ikisimama.
“Karibu hivyo.”
Moses akacheka bila furaha.
“Nililipa mara nne.”
Kassim alishika paji la uso.
“Mara nne?”
“Ya tatu iliitwa completion. Ya nne ilikuwa kulinda matokeo.”
Salim akasema, “Una receipts?”
“Baadhi. Na messages zote bado ziko kwenye backup.”
“Naweza kuziona?”
Moses hakujibu mara moja.
“Kwa nini?”
Salim alitazama karatasi mbili mezani.
“Kwa sababu mpaka leo nilikuwa nafikiri nilifanya uamuzi mmoja mbaya,” alisema. “Sasa naanza kuona huenda tulipewa uamuzi uleule kwa majina tofauti.”
Moses akasema, “Nitumie namba yako.”
Dakika tano baadaye, picha ya risiti iliingia kwenye WhatsApp ya Salim.
Juu yake kulikuwa na jina la Moses.
Chini yake, kwenye mstari wa maelezo, maneno mawili:
**Completion stage.**
Salim akaweka simu yake karibu na risiti ya tatu ya Kassim.
Maneno yalikuwa yale yale.
Lakini tarehe zilikuwa zimetengana kwa miezi.
---