Nilifika kwenye apartment ya bride saa kumi na moja alfajiri, nikiwa nimebeba dryer yangu, mfuko wa brushes na crate ndogo ya bidhaa nilizonunua kwa advance ya jana. Nilikuwa nimeandika kila kitu kwenye list, kisha nikakagua mara mbili kabla ya kutoka kwa Lulu. Case nyeusi haikuwapo. Badala yake nilitumia mifuko miwili ya kitambaa na towel niliyoifunga vizuri kwenye handle ya crate.
Mlangoni, bridesmaid mmoja alifungua kabla sijapiga hodi ya pili. “Wewe ndiye Zawadi?”
“Ndiyo.”
“Umefika mapema. Bride yuko ndani, lakini stylist mwingine alisema alikuwa karibu kufika.”
“Nilipokea booking kutoka kwake. Nitaanza na bride kama tulivyokubaliana.”
Alinipitisha kwenye sebule iliyokuwa imejaa ribbons, viatu vya harusi na masanduku ya flowers. Kwenye sofa kulikuwa na stylist wa pili, msichana aliyekuwa na suitcase kubwa yenye compartments nyingi. Aliniangalia kutoka juu hadi chini, kisha akageukia simu yake.
“Umeleta team?” aliuliza.
“Sijaambiwa team inahitajika.”
“Harusi ya watu wengi si kazi ya mtu mmoja.”
“Tutahesabu heads kwanza.”
Bride alitoka bedroom akiwa amevaa robe la satin, uso wake umechoka lakini macho yana nguvu. Alinijia na kunishika mkono. “Asante kwa kuja. Nilipewa namba yako na rafiki aliyesema ulifanya kazi vizuri.”
“Tutapanga ratiba. Unataka kuanza na nini?”
Aliniambia alikuwa na picha za saa mbili mchana na alitaka bridal party iwe tayari saa moja. Kulikuwa na watu sita wa kutengeneza, pamoja na mama yake aliyekuwa akisisitiza awe wa mwisho. Niliandika majina na aina ya style. Stylist wa pili aliingilia.
“Nilidhani mimi ndiye niliyepewa booking.”
Bride alitazama simu yake. “Nilimwambia organizer nitahitaji mtu wa backup. Zawadi ndiye aliyenitumia quote.”
“Quote ya mtu mmoja haiwezi kutengeneza watu saba.”
“Basi tugawane kazi,” nilisema. “Wewe chukua bridesmaids watatu. Mimi bride, mama yake na wawili wa mwisho.”
Stylist wa pili alitaka kujadiliana, lakini muda haukuwa na huruma. Niliweka crate yangu karibu na kiti cha bride, nikafungua towel na kupanga brushes kwa mpangilio wa matumizi. Nilimuomba bridesmaid aniletee maji ya kunyunyizia na clips za ziada. Hakukuwa na sehemu ya kutulia. Harusi ya mtu mwingine haikusubiri moyo wangu uwe sawa.
Nilipokuwa nikigawa nywele za bride, aliniuliza, “Umeacha salon ya Mikocheni?”
“Kwa muda nilikuwa nafanya kazi nyingine. Sasa narudi kwenye bridal styling.”
“Rafiki yangu alisema uliwahi kuacha kazi kabisa.”
“Nilirudi.”
Hakuniuliza kwa nini. Niliendelea na sehemu ya mbele ya nywele, nikitafuta balance kati ya veil na shape ya uso. Mikono yangu ilikumbuka kabla akili haijapata nafasi ya kuogopa. Nilipomaliza upande mmoja, bride alitabasamu kwenye kioo.
“Style yako inaonekana kama nilivyoomba.”
“Bado haijaisha.”
Dakika arobaini kabla ya muda wa picha, nilipowasha dryer ili nikaushe sehemu iliyokuwa imeloa baada ya kuosha nywele, ilitoa mlio mfupi, ikatoa harufu ya plastiki iliyoungua na kuzima. Nilijaribu switch mara mbili. Haikuwaka.
Bridesmaid aliyekuwa karibu alishika mdomo. “Tuna shida.”
“Ndiyo,” nilisema. “Lakini si mwisho.”
Bride aligeuka. “Utaweza bila hiyo?”
“Nitaweza kwa workflow nyingine. Nipe towels mbili kavu, clips pana na fan ya sebuleni.”
Stylist wa pili alisogea na dryer yake, lakini akaiweka kifuani. “Naitumia kwa clients wangu watatu.”
“Nitahitaji dakika kumi tu.”
“Siwezi kuhatarisha ratiba yangu.”
Nilimtazama, nikakumbuka nilivyotaka kuchukua case yangu kwenye ghala na nikagundua kila kitu kilikuwa kimepangwa bila mimi. Sikuwa na muda wa kumlazimisha mtu kuwa mwema. Nilimwomba bride akae karibu na fan, nikafunga sehemu zenye unyevu kwa towel, nikaendelea na sections zilizokuwa tayari. Nilipunguza heat na kutumia comb yenye meno mapana kupitisha hewa. Kazi ilikwenda polepole, lakini ilikwenda.
“Zawadi,” bride alisema, “kuna hair iron kwenye chumba cha mama.”
“Leteni.”
Bridesmaid wawili walikimbia. Wakati mmoja alirudi na iron, mwingine na small handheld fan. Niliweka order mpya: dryer iliyokufa haikuwa tena katikati ya kazi. Nilitumia iron kwenye sehemu chache, fan kwa sehemu zilizobaki, na nikabadilisha updo ili iwe salama bila kuharibu texture ya nywele.
Stylist wa pili alinitazama kimya. Baada ya dakika kumi, alileta attachment kutoka suitcase lake. “Hii inaweza kusaidia kwa volume.”
“Weka hapa.”
Sikutaka kumshukuru kwa sauti kubwa kama nimeomba msaada wa maisha. Nilimtazama tu, tukafanya kazi bila kugombana. Bride alitulia. Mama yake alifika akilalamika kwamba mtu alikuwa amesogeza shawl, nikamwomba akae dakika tano. Kila mtu alikuwa na hitaji lake, lakini kazi ilikuwa moja: kumfikisha bride kwenye picha bila kuonekana kama tulikaribia kuvunjika.
Saa kumi na mbili na nusu, bride alisimama mbele ya mirror. Veil iliingia vizuri, pins zilifichika, na sehemu ya mbele haikuwa imeanguka. Nilipiga picha kwa simu yake, kisha nikamwomba asitembee sana mpaka dressing ikamilike.
“Uliwezaje?” aliuliza.
“Nilibadilisha order ya kazi.”
“Nilidhani bila dryer tutachelewa.”
“Tumechelewa dakika nne.”
Alitabasamu. “Hizo ni dakika nilizokuwa nimepoteza nikitafuta earrings.”
Bridesmaids walicheka, na pressure ikapungua kwa mara ya kwanza.
Tulipoanza makeup, stylist wa pili alinijulisha kwamba bride alikuwa amesikia kuhusu “harusi iliyofutwa” kupitia vendor mmoja. Nilidhani hakunisikia vizuri.
“Harusi ya nani?” niliuliza.
“Yako,” alisema kwa sauti ya chini. “Mmoja wa vendors alimwambia organizer kwamba Zawadi alikuwa ameachana kabla ya tarehe ya event. Organizer hakujua kama ni wewe yuleyule.”
Bride alikuwa ameketi mbele yangu, nikifungua palette. “Umesikia?”
“Ndiyo,” bride alisema. “Sikujua kama ni wewe.”
Nilipaka primer kwenye cheek yake kwa mkono uliotulia. “Harusi yangu ilifutwa. Kazi yako leo bado haijafutwa.”
“Samahani, sikutaka—”
“Usiombe samahani. Niambie unataka lipstick gani.”
Alinichagua rangi ya wine. Nilimaliza makeup yake, nikarekebisha eyebrows, nikampa mirror. Kazi ilipoendelea, gossip ilipoteza nguvu kwa sababu bride alikuwa akiona matokeo yake. Nilimwandalia mama yake na bridesmaids wawili kwa haraka, nikaomba stylist wa pili asimame kwenye finishing. Tuligawana clips na bidhaa bila kuuliza historia ya mtu.
Baada ya picha za kwanza, bride alinirudishia simu. “Rafiki yangu anataka nikupe booking nyingine. Unaweza kunitengenezea invoice?”
“Ndiyo. Nitaituma leo.”
“Na ile dryer?”
“Nitaitengeneza au nitanunua nyingine. Haibadilishi kazi iliyokamilika.”
Nilikusanya brushes zangu na kuziingiza kwenye mfuko wa kitambaa. Nilipokuwa nikifunga crate, nilikumbuka case nyeusi. Bado haikuwa imepatikana. Nilihisi msukumo wa kuacha kila kitu na kumpigia Kelvin, lakini nikauweka pembeni. Nilikuwa nimeahirisha kutafuta tool moja ili kumaliza kazi ya mteja. Hilo lilikuwa uamuzi wa biashara, si kushindwa.
Bridesmaid yule wa mlangoni alinirudishia towel. “Bride amesema tukutumie review.”
“Review yake ndiyo muhimu.”
Alinipa jina la vendor aliyekuwa amesema habari za cancellation. Nililiandika bila kuuliza kama alikuwa anaeneza uongo. Nilihitaji tarehe na invoice, si hasira nyingine.
Nilipofika nje, simu yangu ilitetemeka. Kulikuwa na message kutoka kwa bride: “Nimetuma balance. Pia huyu ndiye vendor aliyesema harusi yako ilishafutwa.” Jina lilikuwa la mtu aliyekuwa amenitumia invoice mbili wiki zilizopita, baada ya Kelvin kusema mipango yote ilikuwa imesimama.
Nilifungua message hiyo mara tatu, nika-save jina lake kwenye folder ya tarehe. Kazi ya siku hiyo ilikuwa imenipa pesa, ushahidi na kitu kingine nilichokuwa nimekikosa: mikono yangu haikuwa imepotea.
Nilipomaliza touch-up ya mwisho, nilikaa kando ya balcony nikisubiri bride amalize picha. Stylist wa pili aliniuliza kwa nini sikukasirika aliponitaja kwenye gossip. Nilimwambia kazi ya mteja haikuwa uwanja wa kumrekebisha mtu aliyesimulia kuhusu mimi. Alitikisa kichwa na akaniambia vendor aliyekuwa amesikia habari hiyo alikuwa amebadilisha tarehe za invoice mara mbili. Niliandika jina lake, lakini sikuenda kumtafuta mara moja.
Bride alinirudishia mirror na kusema alikuwa amehisi utulivu kwa sababu nilimweleza tatizo la dryer bila kumfanya aogope. Alinipa ruhusa ya kutumia picha moja kwa portfolio na akathibitisha balance iliyobaki. Nilipofungua message yake baadaye, kulikuwa na screenshot ya invoice yenye tarehe na jina la vendor. Nili-save kwenye folder yangu, nikatenganisha invoice ya kazi ya leo na ushahidi wa harusi yangu. Nilikuwa nimejifunza kwamba client angeweza kunipa referral bila kunipa maisha yake yote; nami ningeweza kupokea msaada bila kugeuza kila mtu kuwa mshirika wa ugomvi.
Bride aliposema jina la vendor, Zawadi alijua huyo ndiye aliyekuwa bado akimtumia invoice wiki mbili baada ya “cancellation.”
---