Waliporudi Nyumba ya Taa, Amina aliweka sheria moja: kila karatasi iliyotolewa kwenye sanduku ipigwe picha, ipewe namba, kisha irudishwe mahali pake. Zulekha alitazama utaratibu huo na kucheka. “Hata risiti ya mia tano unaiandikia namba?”
“Risiti ya mia tano ikijirudia mara mia moja si mia tano tena.”
Hilo likamnyamazisha. Wapangaji wawili wengine wakaleta vitabu vyao vya malipo. Amina hakuchukua madai yao kama ukweli moja kwa moja; aliuliza tarehe, njia ya malipo, jina la aliyepokea na kama walikuwa na ujumbe wa simu au deposit slip. Baadhi ya kumbukumbu hazikulingana. Alizitia alama ya njano badala ya kuzificha.
Yusuf alipofika, aliona ukuta wa chronology na kusema, “Unaifanya nyumba ionekane kama crime board.”
“Ni accounting board.”
“Tofauti ni uzi mwekundu tu.”
Mariam alicheka kidogo, kisha akanyamaza alipoona approvals mbili. Tarehe ya kwanza alikuwa Nairobi kwa matibabu ya dada yake. Tarehe ya pili alikuwa Lamu kwenye harusi. Amina aliomba ushahidi wa safari kabla ya kuandika neno lolote kuhusu forgery.
“Unaamini mimi au la?” Mariam akauliza.
“Ninaamini unaweza kukumbuka vizuri na bado tarehe ikawa tofauti. Nataka mtu mwingine akija baada yetu aone tulifikaje kwenye hitimisho.”
Mariam akatoa simu, akatafuta picha za harusi zenye tarehe na ujumbe wa basi. “Haya.”
Amina akaziweka kwenye folder tofauti. “Sasa tuna support.”
Jioni ilipoingia, ukuta ulikuwa na mistari mitatu inayoenda sambamba: kodi iliyolipwa, kodi iliyoripotiwa na invoices za Kisiwa Heritage. Kila mstari ulipokaribiana, pengo lilikuwa kubwa zaidi. Yusuf akasimama mbali na karatasi hizo.
“Hii si error moja.”
Amina akatikisa kichwa. “Bado usiite fraud. Lakini siwezi kuiita bahati mbaya tena.”
Ukuta wa chumba cha kumbukumbu ulijaa karatasi kabla ya saa sita mchana.
Amina alitumia tape ya karatasi kuweka miezi kwa mpangilio. Juu: mapato ya kodi. Chini: invoices. Pembeni: malipo ya benki. Risiti za Zulekha na wapangaji wengine zilikuwa na alama za kijani. Nyaraka za Kisiwa Heritage zilikuwa na alama nyekundu.
Mariam aliingia na tray ya chai, akasimama mlangoni na kusema, “Bibi yako angepata presha akiona ukuta huu.”
“Bibi yangu ndiye aliyehifadhi nusu ya karatasi hizi.”
“Ndiyo. Lakini alipenda mafaili, si ukuta.”
Zulekha alicheka kutoka kwenye kiti cha kona. Yusuf naye alikuwa amekuja baada ya Amina kumwambia alete nakala za notisi za wapangaji.
“Tuanzie Januari,” Amina alisema.
Walipitia miezi mmoja baada ya mwingine. Kadiri jedwali lilivyojaa, muundo ulianza kuonekana. Wakati mapato ya kodi kwenye risiti za wapangaji yalipanda, ledger ya familia ilionyesha mapato yakibaki karibu sawa. Tofauti haikupotea tu. Ilihama kwenye mistari kama *maintenance reserve*, *emergency repair arrears* na *management charge*.
Kisha invoices za Kisiwa Heritage ziliingia kwenye miezi hiyo hiyo.
“Kwa lugha ya kawaida?” Zulekha aliuliza.
Amina akageuza laptop ili waone. “Mnalipa kodi. Sehemu ya kodi haionekani kama kodi kwenye ledger. Mnalipa matengenezo tofauti. Halafu familia inaandikiwa invoice nyingine ya matengenezo kana kwamba hakuna kitu kilicholipwa.”
“Kwa hiyo nyumba inalipia matengenezo mara mbili.”
“Kwa baadhi ya miezi, inaonekana hivyo.”
Yusuf akaonyesha invoice ya Februari. “Hii approval ni ya Mariam.”
Mariam akachukua karatasi. “Hii ni yangu.”
Kisha wakaenda kwenye invoice ya Mei. Mariam aliitazama kwa muda mrefu.
“Hii si yangu.”
Amina hakushtuka. “Una uhakika gani?”
“Nilikuwa Arusha wiki hiyo. Dada yangu alikuwa hospitali. Na hii M—mimi siifungi hivi.”
Amina akatoa invoice nyingine ya mwezi wa Agosti.
Mariam akakunja uso. “Na hii pia.”
“Tutahitaji specimen signatures zako kutoka rekodi nyingine na uthibitisho wa safari. Sitaki kuita forged kwa macho.”
Mariam akainua mikono. “Sawa. Najua.”
Zulekha akamtazama kwa mshangao. “Wewe Amina hata mama yako humpi shortcut.”
“Shortcut ndiyo imetufikisha hapa.”
Jioni ilipokaribia, Yusuf alipendekeza wahifadhi nakala sehemu mbili. Amina alitengeneza folder iliyosimbwa kwa nenosiri, akapakia scans. Yusuf akachukua seti ya nyaraka za wapangaji pekee kwa ruhusa yao. Mariam akabaki na originals za Saada ndani ya sanduku, lakini Amina akaandika inventory ya kila kilichorudishwa.
Saa kumi na moja, email ya benki ilifika. Ilikuwa jibu la request rasmi kuhusu beneficiary confirmations kwenye malipo matatu ya Kisiwa Heritage yaliyotoka akaunti ya usimamizi wa Nyumba ya Taa.
Amina alifungua attachment.
Malipo ya kwanza: account ya biashara. Malipo ya pili: account hiyo hiyo. Malipo ya tatu: settlement account yenye contact number iliyofunikwa kwa sehemu.
Namba nne za mwisho zilikuwa zile zile alizoziona mara nyingi kwenye form za Salim.
“Una namba yake?” Yusuf aliuliza.
Amina akafungua contact ya Salim kwenye simu, akalinganisha.
“Ndiyo.”
Mariam alikaa chini.
“Haithibitishi account ni yake,” Amina alisema mara moja. “Inaonyesha contact trail. Tunahitaji bank confirmation zaidi.”
“Lakini unajua,” Mariam alisema.
“Najua ninachohisi. Hicho hakitoshi.”
Zulekha alikunja mikono. “Na mimi najua nilicholipa. Hiyo inatosha kuanza.”
Amina akatikisa kichwa. “Ndiyo. Kuanzia hapa, si tena suala la namba mbaya kwenye ledger. Kuna potential conflict of interest na approvals zenye utata.”
Mariam akamwangalia. “Utamwambia Salim?”
“Ndiyo.”
“Leo?”
“Kesho. Kwa maandishi kwanza, halafu ana nafasi ya kueleza.”
Yusuf akamwangalia kwa makini. “Unampa nafasi?”
“Lazima. Sitaki kujenga kesi ambayo inategemea sisi kuwa na hasira.”
Mariam akashika kikombe chake kwa mikono miwili. “Atasema unataka kulipiza kisasi.”
“Ndiyo maana sitampa kisasi. Nitampa spreadsheet.”
Usiku, Amina alituma barua fupi kwa Salim: request ya maelezo kuhusu Kisiwa Heritage, invoices, account trail na approvals. Akaweka deadline ya saa sita mchana siku iliyofuata.
Jibu lilifika dakika tatu baadaye.
**Tukutane kesho jioni. Mimi na wewe tu. Hotel ya Bahari View. Tuwe familia kwanza.**
Amina alisoma mara mbili.
Kisha akaandika kwenye daftari lake:
**Anataka mazungumzo bila rekodi. Nitakwenda na karatasi.**
Danieli ya ukuta iliendelea mpaka jioni. Amina aliweka alama tofauti kwa “confirmed”, “possible” na “needs external proof”. Yusuf alicheka kuona rangi tatu.
“Unajua watu wa kawaida wana rangi mbili: sawa na vibaya.”
“Ndiyo maana watu wa kawaida hawapaswi ku-run reconciliation bila coffee.”
Zulekha akasema, “Mimi nina rangi ya nne: mtu amenichosha.”
Mariam akacheka, kisha akasimama mbele ya approval ya Mei. Alitoa passport yake ya zamani na picha iliyokuwa na stamp ya kuingia Tanzania siku hiyo. Amina akaipiga scan na kuandika reference. Huo haukuwa uthibitisho wa forensic kwamba signature ni forged, lakini ulikuwa ushahidi wa kuwa Mariam hakuwepo Mombasa wakati invoice ilipoandaliwa.
“Na kama mtu aliscan signature yangu?” Mariam aliuliza.
“Tunahitaji metadata au original ili kujua zaidi.”
“Na kama hakuna original?”
“Basi tunasema kile tunachoweza kuthibitisha: ulikuwa nje, na approval ina signature inayodaiwa kuwa yako.”
Amina alijua sentensi kama hiyo haikuwa na msisimko wa tuhuma. Lakini ilikuwa ngumu kuvunja.
Walipoacha kazi usiku, ukuta haukuonyesha villain mmoja. Uliwakilisha mfumo: wapangaji waliolipa, ledger iliyopunguza mapato, kampuni iliyotoa invoices, approvals zenye utata na benki iliyohamisha fedha. Amina alisimama mbele yake na kugundua kitu: kama angetaka kushinda, asingehitaji tu kumshinda Salim. Angehitaji kuonyesha namna mfumo uliruhusu hili kutokea.
Amina alihifadhi pia picha ya ukuta mzima kabla ya kuutoa, ili chronology yake ibaki na version ya siku hiyo.
Amina alipoomba specimen ya saini, Mariam alileta fomu za benki, kitambulisho kilichosainiwa na barua za zamani. Yusuf alishauri wasiweke forensic conclusion wao wenyewe; ikiwa dispute ingeendelea, mtaalamu wa document angehitajika. Amina akakubali.
“Kwa hiyo hata tukijua ni fake, hatusemi?” Mariam aliuliza.
“Tunasema kuna inconsistency inayohitaji verification.”
“Maneno yako yananikera.”
“Yanapaswa kukulinda pia.”
Zulekha alisikia na kusema, “Mimi nikiona mtu amevaa nguo yangu nasema ameiba.”
Amina akamjibu, “Ukiona ameivaa, ndiyo. Ukiona nguo inayofanana, unauliza kwanza.”
Mazungumzo hayo yalimfanya Mariam acheke. Kisha alinyamaza alipoona invoice nyingine yenye approval ambayo alitambua kweli kuwa yake. Amina hakumwacha afute makosa yake kwa kuzungumzia signatures zenye utata pekee. Aliweka approvals halali na zenye mashaka kwenye chronology hiyo hiyo.
“Report itasema ulisaini baadhi,” Amina alisema.
“Najua.”
“Na itasema mbili zina timing ambayo haiendani na safari yako.”
“Najua.”
Huo ulikuwa mabadiliko muhimu: Mariam hakuwa tena mtu anayejitetea dhidi ya kila karatasi. Alikuwa shahidi ambaye baadhi ya ushahidi pia ulimhusisha.
Walipofunga chumba, email ya benki yenye namba ya mawasiliano ya Salim ilikuwa bado kwenye screen. Hapo ndipo Amina aliamua confrontation inayofuata isifanyike kwa hasira ya familia, bali kwa swali moja lisiloweza kukwepwa: pesa zilienda wapi?