Notice ilifika kabla ya saa tatu usiku. Mlezi wa hostel aligonga mlango mara mbili, akamkabidhi Mariam bahasha nyembamba, kisha akaondoka bila kuuliza kama walihitaji msaada. Mariam aliifungua akiwa amesimama. Asha alikuwa upande wa pili wa chumba, akipanga nakala ya appeal kwenye faili. Alipoona jina la Mariam likiwa mbele ya bahasha, mkono wake ukasimama juu ya karatasi.
Mariam alisoma ukurasa wa kwanza bila kupepesa. Rangi ya uso wake ilipotea kidogo. Kisha akairudisha notice ndani ya bahasha na kuiweka kwenye kitanda.
“Umeridhika?” aliuliza.
Asha hakunyanyua macho. “Sikufanya notice ije. Afisa aliniambia itatumwa.”
“Lakini uliweka jina langu.”
“Ulisema ulishika simu.”
“Nilisema nilishika kwa muda.”
“Na muda huo ni sehemu ya ninachohitaji kujua.”
Mariam alifungua kabati, akatoa begi la safari na kulitupa juu ya kitanda. Kitabu cha pharmacology kikadondoka chini. “Basi ulijue bila mimi.”
Asha alimtazama. “Unaenda wapi?”
“Kwa binamu yangu.”
“Usiku huu?”
“Hostel hii sasa ina macho mengi.”
Mariam akaanza kuweka nguo ndani ya begi. Alifanya hivyo kwa kasi iliyokuwa na hasira; shati liliingia bila kukunjwa, viatu vikawekwa juu ya daftari, chaja ikatupwa pembeni. Asha alisimama lakini hakumzuia. Mlango wa chumba ulikuwa wazi kidogo, na sauti za wasichana koridoni zilipenya ndani.
“Notice inasema unaitwa kutoa statement, si kwamba tayari umehukumiwa,” Asha alisema.
Mariam akacheka bila furaha. “Wewe unaona tofauti hiyo kwa sababu bado unaamini mfumo unaweza kukusikia.”
“Nimeomba usikilizwaji.”
“Umeomba mimi nichomwe pamoja nawe.”
Asha alichukua karatasi ya malipo iliyokuwa mezani. Ilikuwa ujumbe wa benki uliomwonyesha Mariam alivyomtumia pesa ya ada wiki tatu zilizopita. Kwenye ujumbe huo Asha alikuwa ameandika: Usijali, tutamaliza hii pamoja. Sasa sentensi hiyo ilionekana kama mkataba ambao hakuukumbuki kuusaini.
“Ulinisaidia ada,” Mariam alisema, bila kumtazama. “Ulinisema usijali. Nilijua siku moja ungenikumbusha.”
“Sijakukumbusha.”
“Unafanya hivyo sasa.”
“Pesa ile haikuwa bei ya ukimya.”
Mariam alifunga zipu ya begi, kisha akaifungua tena. “Kila kitu kina bei. Ulinilipa kwa sababu nilikuwa nikiishi kwa hofu ya scholarship. Ulitaka unisaidie. Sasa kwa sababu umepata barua, msaada wako umegeuka kuwa sababu ya kunishinikiza niseme nilichofanya.”
“Nilichokuuliza ni ukweli.”
“Ukweli utaniangamiza.”
Asha alihisi hasira na huruma zikisukumana ndani yake. Mariam hakuwa msichana aliyekuwa ameamua kuwa mwovu kwenye chumba chao kidogo. Alikuwa rafiki aliyekuwa akiangalia pesa ya ada kama daraja la mwisho kuelekea semester iliyofuata. Lakini hofu yake haikufanya maisha ya Asha yawe madogo.
“Ulisema ulitaka kupiga picha za notes zangu,” Asha alisema. “Ulishika simu yangu muda gani?”
Mariam akatazama chini.
“Jana ulisema hukumbuki. Leo notice imekuja.”
“Nilikuambia nilikuwa nayo.”
“Kwa muda gani?”
Mariam akakaa kwenye kitanda. Begi lilikuwa limefunguka mbele yake, nguo zikiwa zimetoka pembeni. “Uliniacha nayo jana usiku. Nilipiga picha za notes, lakini simu haikukaa chumbani.”
Asha hakusema.
“Nilikwenda nayo kwa rafiki wa darasa,” Mariam akaendelea. “Nilitaka kuona kama angeweza kunisaidia na maswali ya test. Sikutaka kutumia jina lako.”
“Uliirudisha lini?”
“Baada ya muda.”
“Mariam.”
“Nilirudi hostel kabla mtihani haujaisha.”
Kauli hiyo ilifunga pengo lililokuwa limeanza kwenye courtyard, lakini haikujaza mlolongo mzima. Asha alikumbuka mwanafunzi aliyesema Mariam alirudi akiwa anatembea haraka. Sasa Mariam alikuwa amekiri kwamba simu ilitoka chumbani, ikaenda kwa mtu mwingine, kisha ikarudi kabla test haijaisha.
“Ulipeleka simu kwa nani?”
Mariam alifuta machozi kwa nyuma ya mkono. “Sikukuambia kwa sababu nilijua utaniangalia hivi.”
“Sijui ninakuangaliaje.”
“Kama mtu ambaye amegundua nilikuwa mzigo.”
“Si mzigo kuniambia ukweli.”
“Unataka nitoe statement, halafu scholarship yangu isimamishwe. Ukifukuzwa, utaappeal. Mimi nikihusishwa, hakuna mtu atakayenisaidia.”
Asha alisogea karibu na meza, akachukua ujumbe wa malipo. “Mariam, nilikusaidia kwa sababu ulikuwa rafiki yangu. Sikununua ruhusa ya kukataa ukweli, wala sikununua haki ya kukubeba wakati wewe umeficha simu ya pili au kumhusisha mtu mwingine.”
Mariam alisimama kwa mshtuko mdogo. “Simu ya pili?”
Asha aligundua amekwenda mbali kuliko alivyokusudia. Alikuwa ameona charger ya ziada, lakini hakuwa amepata simu ya pili. Alikuwa amehisi tu kuwa kuna kitu hakikuwekwa wazi.
“Usibadilishe mada,” Mariam alisema.
“Sibadilishi. Ninasema hutaki kuniambia kila kitu.”
Mariam akafunga begi. “Kuna mpango mmoja.”
Asha alisubiri.
“Kesho nitasema nilishika simu kwa muda mfupi. Wewe uondoe jina langu kwenye appeal. Ukirudishwa, utanisaidia kurudi kwenye scholarship review. Kama board ikiuliza, tutasema kulikuwa na mkanganyiko wa muda.”
“Huo si mpango. Ni siri.”
“Ni njia ya kutuokoa.”
“Unataka nirudishe appeal yangu?”
“Usiwape sababu ya kuniita.”
“Na mimi niendelee kuitwa mshiriki wa cheating?”
Mariam alitikisa kichwa kwa nguvu. “Umesema simu haikuwa mkononi mwako. Hilo litajulikana.”
“Litajulikana vipi bila rekodi?”
“Uliniona.”
“Na ulifuta chats.”
Mariam alinyamaza. Asha hakusema zaidi, lakini silence hiyo ilikuwa jibu lililokuwa na ukingo mkali. Kufuta ujumbe hakukuwa sawa na kuficha karatasi tu. Kulikuwa kumebadilisha kile ambacho Asha angeweza kuthibitisha.
“Sitatoa jina lako ili nikulipize,” Asha alisema. “Nitaliacha kwa sababu wewe ni witness wa possession.”
“Witness?” Mariam alirudia. “Mimi ni rafiki yako.”
“Rafiki hawezi kuwa alibi ya uongo.”
Maneno hayo yalikaa kati yao. Nje, mtu aligonga mlango wa chumba kingine. Kicheko kikapita koridoni, kisha ukimya ukarudi.
Mariam alichukua begi lake na kuvuka mlango. Asha alitaka kusema asiondoke akiwa amekasirika, lakini hakupata sentensi ambayo haingeonekana kama ombi la kurudisha siri. Mariam akasimama mlangoni, akitazama picha ya siku yao ya kwanza ukutani.
“Pesa yako nitairudisha,” alisema.
“Si kuhusu pesa.”
“Kwako si kuhusu pesa. Kwangu kila kitu kimekuwa kuhusu pesa.”
Asha alitazama bahasha ya notice iliyobaki mezani. “Usiandike kitu usichokijua. Sema tu uliishika simu.”
Mariam akatabasamu kwa uchungu. “Hata hiyo tayari ni nyingi.”
Akatoka. Miguu yake ilipiga sakafu ya korido mara nne kabla sauti haijamezwa na kelele za hostel. Asha alifunga mlango, akabaki peke yake, na kuangalia sehemu ya kitanda iliyokuwa imeachwa wazi. Juu ya meza, ujumbe wa malipo ulikuwa bado uking’aa kwenye simu yake. Kwenye kona ya chumba, charger ya Mariam ilikuwa bado imechomekwa kwenye soketi.
---