Asubuhi nyingine, wiki kadhaa baadaye, Mariam alikuwa ameketi tena kwenye kituo cha polisi. Safari haikuwa imeisha. Hakukuwa na hukumu ya mwisho, wala ahadi kwamba ushirikiano wake ungeondoa consequences. Alikuwa ameitwa kwa hatua nyingine ya mahojiano kuhusu kumbukumbu zilizopatikana kutoka kwa watu wa mlolongo ya Musa Mtemi.
Simu yake ikatetemeka.
Namba isiyohifadhiwa.
Kwa sekunde moja mwili wake ulirudi siku ya kwanza: duka, balbu, sauti iliyotaja kitambulisho, uhakika wake kwamba lazima iwe scam. Lakini safari ya wiki zilizopita ilikuwa imemfundisha kitu tofauti na hofu au utii wa kipofu.
Alipokea bila kutoa taarifa. “Halo?”
Mtu akasema anatoka taasisi ya fedha na anahitaji “uthibitisho wa haraka” wa taarifa zake kwa sababu ya kesi ya Mwangaza.
Mariam hakubishana. Hakusema jina lake. Hakuthibitisha namba ya kitambulisho.
“Niambie jina la taasisi na extension ya ofisi,” alisema. “Nitakata simu na kupiga namba rasmi kutoka kwenye tovuti au nyaraka nilizopewa.”
Mtu huyo akaanza kumhimiza asikate. Mariam akakata.
Aliandika namba, muda na maneno muhimu kwenye daftari. Kisha akaonyesha Inspekta Kilonzo aliporudi chumbani.
“Unaweza kuthibitisha hii inahusiana nanyi?”
Inspekta akaangalia. “Hiyo si namba yetu. Tutaiangalia kupitia njia rasmi inayofaa.”
Mariam hakuhisi ushindi. Simu inaweza kuwa scam. Ya kwanza haikuwa uongo kwa sababu tu ilisikika kama scam. Hilo ndilo jambo alilojifunza: hatua salama haikuwa kuamini au kukataa kwa hisia; ilikuwa kuthibitisha bila kutoa taarifa nyeti.
Inspekta akaweka mbele yake file mpya. “Leo tuna maswali kuhusu mlolongo ya payments. Hii si hitimisho la case.”
“Najua,” Mariam alisema.
Aliisoma notice, akawasiliana na Achieng, na akakubali kuendelea kwa utaratibu. Hakusema “mimi ni mwathirika” kama ngao. Hakusema “mimi ni mhalifu” kama hukumu ya kujitesa. Aliweka ukweli unaothibitishwa mbele ya process na kukubali kwamba baadhi ya majibu yangechukua muda.
Baada ya mahojiano, alitoka nje. Jua lilikuwa kali kama siku ya kwanza alipokuja kwa miguu. Alimpigia Neema dukani na kusema angerudi baada ya saa moja. Kisha akampigia Halima, si kuomba aamini toleo yake, bali kumuuliza kama watoto wamefika shule salama.
Halima alijibu kawaida. Hilo halikuwa msamaha kamili. Lakini lilikuwa mawasiliano yasiyo na slogan.
Mariam akatazama historia ya simu. Namba ya ajabu ilikuwa pale, sasa ikiwa sehemu ya kumbukumbu badala ya hofu.
Mariam alipokuwa akisubiri Achieng afike, alifungua daftari ambalo sasa lilikuwa na kurasa za tarehe na chanzo. Kwenye ukurasa wa kwanza alikuwa ameandika siku ya simu ya pili: *Nadhani ni scam.* Chini yake, wiki baadaye, alikuwa ameongeza: *Hisia si verification.* Sasa akaongeza mstari wa tatu: *Verification si innocence; ni njia ya kupata ukweli unaothibitishwa inayofuata.*
Inspekta Kilonzo aliporudi na faili mpya, alimwonyesha Mariam miamala ambayo wachunguzi walikuwa wameunganisha na mlolongo wa akaunti za watu binafsi. Hakutoa taarifa ambazo Mariam hakupaswa kupewa, lakini ilikuwa wazi kwamba uchunguzi bado ulikuwa unafungua njia mpya. Mariam aliuliza, “Je, Musa amepatikana?” Inspekta akasema hawezi kujadili kila hatua. Mariam hakusukuma.
Achieng alipofika, walipitia notice. Mariam alisaini kupokea, si kukubali hitimisho. Kisha akaeleza simu ya ajabu ya asubuhi. Achieng akasema alifanya sahihi kwa kutokutoa maelezo ya ndani na kuthibitisha kupitia namba rasmi.
“Cha kuchekesha,” Mariam alisema, “siku ya kwanza nilifanya karibu kitu hicho hicho. Nilikuja kituoni.”
“Ndiyo. Tatizo halikuwa tahadhari yako,” Achieng akasema. “Tatizo lilikuwa kuwa ulitaka jibu moja—scam—likufungie kila possibility.”
Mariam akafikiria. Hiyo ilikuwa kweli kwa zaidi ya simu. Alitaka “mimi ni mwathirika” ifunge simulizi. Baadaye karibu alitaka “mimi ni mbaya” ifunge simulizi pia. Kila label ilikuwa njia ya kuepuka kazi ya ukweli unaothibitishwa.
Mahojiano mapya yalihusu sender wa return ya kwanza. Mariam alitoa kile alichokumbuka kuhusu kukutana naye mara moja kwenye event. Hakujua nafasi yake. Alisema hivyo. Inspekta akamwonyesha picha kwa utaratibu, na Mariam akamtambua kwa kiwango cha “nimewahi kumuona,” si “najua ni nani.” Difference hiyo iliandikwa.
Baada ya saa moja, Mariam akatoka nje na kukaa kwenye benchi. Alifungua app ya biashara kuona duka. Neema alikuwa amemwandikia kwamba supplier wa balbu amekuja tena. Mariam akajibu, *thibitisha quantity kabla ya kusaini delivery.* Alitabasamu. Verification ilikuwa kurudi kwenye maisha yake ya kawaida kwa njia tofauti.
Alipompigia Halima, hakusema kitu kuhusu kesi mpaka dada yake alipouliza. “Bado inaendelea,” Mariam alisema. “Leo nilitoa ukweli unaothibitishwa nyingine. Hakuna decision.” Halima akasema, “Sawa.” Kisha wakazungumzia sare ya Jamal na bei ya sukari. Uhusiano haukurudi mahali pa zamani kwa tamko moja; uliendelea kwa mawasiliano madogo yasiyo na uhakika wa bandia.
Mariam alipita kwenye duka la Rose njiani. Hakusimama bila kualikwa. Aliona tu Rose akihudumia mteja na akaendelea kutembea. Huo ulikuwa mpaka aliokuwa amejifunza: marekebisho haimaanishi kujilazimisha ndani ya maisha ya mtu mwingine ili ujisikie umefanya jambo.
Kabla ya kurudi dukani, simu yake ilionyesha taarifa kwamba namba ya asubuhi ilikuwa imepigiwa report kupitia njia rasmi rasmi. Mariam hakuhitaji kujua mara moja kama mpigaji angekamatwa. Alikuwa amefanya sehemu yake: kuhifadhi, kuthibitisha, kuelekeza.
Aliweka simu mfukoni na kutembea chini ya jua. Kwa mara ya kwanza, kutokuwa na hitimisho hakukumfanya akimbilie hadithi. Aliweza kuishi ndani ya hali ya kutokuwa na uhakika bila kuigeuza kuwa uongo.
Akiwa bado kituoni, Mariam alilinganisha hatua zake za asubuhi na kile angefanya miezi kadhaa iliyopita. Zamani simu yenye sauti ya mamlaka ingemfanya ama atii haraka, ama aikatae kwa hasira. Sasa alikuwa amehifadhi namba, hakutoa taarifa nyeti, na alitumia njia ya polisi aliyokuwa amepewa ili kuthibitisha kama kulikuwa na mawasiliano halisi.
Afisa wa mapokezi alimwambia kwamba namba hiyo ingeongezwa kwenye taarifa kwa uchunguzi. Hakusema mpigaji alikuwa nani. Mariam hakumsukuma. Alijua tofauti kati ya kuuliza ukweli unaoweza kutolewa na kudai hitimisho kabla ya wakati.
Inspekta Kilonzo alipita ukumbini na kumuona. “Umerudi tena kwa simu?” akauliza.
“Ndiyo. Safari hii sikuja kuuliza kama mimi ni mkimbizi,” Mariam akasema, na tabasamu dogo lisilo na furaha likapita usoni. “Nimekuja kuthibitisha namba.”
Kilonzo akatikisa kichwa. “Hiyo ndiyo hatua.” Hakusema hiyo ilifuta faili nyingine. Mariam pia hakuitaka ifute.
Alipotoka nje, alimwandikia Achieng ujumbe mfupi kwamba namba mpya ilikuwa imeripotiwa. Hakutoa maelezo kwenye kikundi cha zamani, hakutengeneza simulizi ya ushindi, na hakutumia tukio hilo kama ushahidi kwamba yeye alikuwa mwangalifu siku zote. Lilikuwa tu chaguo jipya, lililofanywa baada ya kujifunza gharama ya chaguo za zamani.
Duka lake lilikuwa bado linamsubiri. Uchunguzi ulikuwa bado unaendelea. Halima hakuwa bado amerudi kuwa karibu naye kama zamani, na Sifa alikuwa bado na maswali. Hakuna mojawapo lililohitaji kufungwa kwa sentensi nzuri ili Mariam aendelee mbele.
Simu ikanyamaza, lakini safari yake ya kuwajibika haijafutwa.