Usiku huo Leila hakutaka maelezo sebuleni. Hakutaka watoto wasikie, hakutaka sauti zipande, na hakutaka Hamisi ageuze mazungumzo kuwa summary fupi ya “business decision” ambayo ingeisha kwa maneno yale yale aliyokuwa ameyasikia mara nyingi: nilifanya kwa ajili yetu.
“Twende kwa van,” alisema baada ya Hana na Malik kulala.
Hamisi alisimama karibu na mlango wa jikoni. “Kwa nini?”
“Nataka kuona.”
“Kuona nini?”
“Van ambayo mimi co-owner wa biashara nimejua leo kutoka kwa staff.”
Walitembea kimya hadi kwa Bwana Ochieng. Parking ya nyuma ya nyumba yake ilikuwa na taa moja ya ukutani iliyotoa mwanga dhaifu. Van mpya ilikuwa pale, imeegeshwa karibu na ukuta.
Ochieng alipotoka na keys, aliwaangalia wote wawili na akaamua kutouliza.
“Hizi,” alisema tu.
Leila akachukua keys.
Hamisi akajaribu kutabasamu. “Asante, jirani.”
Ochieng alirudi ndani.
Leila akafungua upande wa driver, akakaa kwenye seat, kisha akafungua glove box. Hamisi alihisi mwili wake ukikaza kabla hata hajajua alichokuwa anatafuta.
“Leila, records ziko office.”
“Insurance copy iko hapa?”
“Labda.”
Alitoa folder nyembamba. Ndani kulikuwa na insurance, delivery checklist na financing agreement copy.
Leila aliweka simu yake flashlight juu ya karatasi.
“Deposit tarehe kumi na mbili mwezi uliopita.”
Hamisi hakusema.
“Tarehe kumi na mbili uliniambia tusitoe owner draw kwa sababu cash flow ilikuwa tight.”
“Ilikuwa tight.”
“Lakini deposit ilitoka.”
“Kwa business account. Nilikuwa nimepanga.”
“Peke yako.”
Hamisi akavuta pumzi. “Peak season iko mbele. Van ya zamani ilikuwa inatulazimisha kukodi gari la nje. Hii inalipa yenyewe.”
“Sijasema ni decision mbaya.”
“Basi?”
“Nasema ni decision kubwa.”
Leila akapindua ukurasa. “Monthly installment hii si ndogo.”
“Bookings tatu za Karim zita-cover sehemu kubwa.”
“Na zikichelewa?”
“Tuna reserve.”
“Reserve ipi?”
Hamisi hakujibu haraka.
Leila akamwangalia. “Ndio maana niko hapa usiku kwenye parking ya jirani. Kila jibu lina mlango mwingine.”
“Usifanye kama nimeiba pesa.”
“Sijasema hivyo.”
“Lakini tone yako—”
“Tone yangu ni ya mtu ambaye partner wake amenunua asset kubwa kwa kampuni yao bila meeting, halafu akaificha kwa ndugu na kwa partner wake.”
“Sikuificha kwako.”
Leila alicheka mara moja. “Nimejua leo.”
“Nilikuwa nitakuambia.”
“Lini? Baada ya installment ya kwanza? Baada ya Mariam kuona? Au baada ya van kuanza kuleta profit ili taarifa iwe nzuri zaidi?”
Hamisi alitazama nje kupitia windshield. “Nilitaka kusubiri mambo yawe stable.”
“Hiyo ndiyo lugha yako ya siri.”
“Siri gani? Unajua biashara ina-grow.”
“Growth si permission ya kufanya kila kitu mwenyewe.”
Leila akaendelea kusoma. Akafika sehemu ya declaration na notification.
“Co-owner acknowledgment.”
Hamisi alihisi koo kukauka.
“Finance officer alisema signature ya mmoja inatosha kwa structure yetu.”
“Legal enough si sawa na fair.”
“Leila—”
“Nilisimamia bookings, costing, payroll backups na supplier delays mwezi huu. Nilijua tunakodi extra vehicle. Sikujua sababu ulikuwa tayari umeweka deposit kwa hii.”
Hamisi akaegemea door.
“Nilijua ukijua mapema, habari ingeweza kutoka.”
Leila akamwangalia bila kupepesa.
“Nini?”
“Sisemi wewe ni gossip.”
“Umesema nini basi?”
Hamisi alijua ameingia sehemu ambayo hakuwa na njia safi ya kutoka.
“Family talk hutokea. Unaongea na dada yako, anaongea na mtu, Mariam anasikia—”
Leila aliweka karatasi mapajani.
“Kwa hiyo ulinificha ili nisiwaambie wao?”
“Nilitaka kulinda taarifa.”
“Ulinificha mimi au uliwaficha wao?”
Hamisi akafungua mdomo, akaufunga.
Leila akatikisa kichwa. “Hilo ndilo swali.”
“Nililinda biashara.”
“Kwa kunitoa nje ya taarifa ya biashara?”
“Nilifanya timing decision.”
“Stop.”
Sauti yake ilikuwa tulivu, jambo ambalo lilifanya Hamisi anyamaze.
Leila akaonyesha financing agreement. “Ukiamua mwenyewe tununue van, hilo ni tatizo la governance. Ukiamua nisijue kwa sababu unaweza kudhani nitapeleka habari kwa ndugu, hilo ni tatizo la trust. Ukiweka van kwa jirani ili ndugu waamini biashara haijakua, hilo ni tatizo la uongo. Usichanganye matatu halafu uniambie yote ni privacy.”
Hamisi alikaa kwenye passenger seat.
Kwa mara ya kwanza usiku huo hakutafuta jibu la haraka.
“Nilikuwa naogopa,” alisema.
Leila hakubadilika uso. “Nini?”
“Kwamba tukionekana tunaenda vizuri, kila mtu atakuja. Na nikisema hapana, nitakuwa mtu mbaya. Mariam ataona ni wewe umenibadilisha. Yusuf atasema nimewasahau.”
“Hofu yako haikupi right ya kuniweka nje.”
“Najua.”
“Unajua sasa.”
Hamisi akaweka mikono usoni kwa sekunde.
“Kesho nitaleta records zote.”
“Zote ni zipi?”
“Van, loans, bookings, owner draws.”
“Family transfers?”
Hamisi alisita.
Leila akatabasamu kwa uchungu. “Unaona?”
“Nitaleta pia.”
“Assets nyingine?”
“Leila.”
“Swali ni halali sasa.”
Hamisi akafikiri. Kulikuwa na savings pocket ndogo aliyoweka pembeni, na payment moja ya zamani kwa Mariam ambayo hakuwahi kutaja. Hakukuwa na secret fortune, lakini kulikuwa na series ya omissions ambayo sasa ilionekana tofauti akiitaja pamoja.
“Nitaleta kila kitu kinachoathiri nyumba na biashara,” alisema.
“Kesho.”
“Kesho.”
Leila akafunga folder.
Hamisi alijaribu kuchukua keys, lakini Leila akazishika.
“Nitaendesha nyumbani.”
“Tumekuja kwa miguu.”
“Najua.”
Akatoka kwenye van.
“Unaenda wapi?” Hamisi aliuliza.
“Nyumbani.”
“Na keys?”
“Zitakaa kwangu usiku huu.”
Hamisi akashuka pia. “Hii ni punishment sasa?”
Leila aligeuka. “Hapana. Ni reminder kwamba asset hii si extension ya mkono wako.”
Akaanza kutembea kuelekea gate ya Ochieng.
Hamisi akamfuata hatua mbili, kisha akasimama. Akatazama van ile, kisha nyumba ya jirani, na kwa mara ya kwanza akaona mpango wake kwa macho ya mtu mwingine: mali ya kampuni yao ilikuwa imeegeshwa gizani kwa sababu yeye hakutaka ndugu waione, lakini pia mke wake hakuwa amepewa nafasi ya kujua ilikuja lini, kwa deni gani, na kwa masharti gani. Kila hatua aliyoiita ulinzi ilikuwa imemhamisha Leila kutoka upande wa mshirika kwenda upande wa mtu anayepaswa kupewa taarifa baadaye.
“Leila,” alimwita.
Leila hakurudi, lakini alisimama.
“Nitaonyesha mpaka transfer zote,” Hamisi alisema. “Hata zile ambazo hazikuwa za biashara.”
Leila akageuza kichwa kidogo. “Usiniahidi ili usiku huu upite. Kesho nitajua kama ni promise au ni record.”
Hamisi alikubali kwa kichwa. Hakujaribu tena kueleza kwa nini alifanya hivyo. Kwa mara ya kwanza, alielewa kwamba kesho hakuwa anaenda tu kufungua mafaili; alikuwa anaenda kumpa Leila nafasi ya kukagua miaka miwili ya maamuzi ambayo yeye peke yake alikuwa ameamua yapi yalistahili kuitwa siri na yapi yalistahili kuitwa taarifa ya pamoja.
Leila aligeuka tena, akainua agreement copy chini ya mwanga wa taa.
“Ukificha mali ya ndoa ili ndugu wasijue, mimi nimewekwa upande gani wa mlango?”
Hamisi hakujibu.
Leila akanyoosha kidole kwenye mstari wa chini wa agreement.
“Signature yangu iko wapi?”
---