Asubuhi iliyofuata Salim hakumwambia Nuru kwamba alikuwa amekubali kukutana tena na Bwana Tunu.
Alijipa sababu ambayo ilisikika vizuri kichwani: bado hakuwa amekubali kulipa chochote.
Kusikiliza si kununua.
Kabla ya kuondoka nyumbani, Nuru alimkumbusha, “Leo rudisha ile pesa ya reserve.”
“Nitarudisha.”
“Leo.”
“Ndiyo.”
Alya alikuwa akitafuta sock yake ya pili chini ya sofa. “Mama, Baba akisema ndiyo mara mbili ina maana amesikia.”
Nuru akacheka. “Natumaini.”
Salim akatabasamu, akabeba begi lake na kutoka.
Kwenye arcade, siku ilianza vibaya. Supplier wa box la skrini mbovu alikataa refund ya haraka na akasema lazima mzigo wote urudishwe kwanza kwa ukaguzi. Hiyo ilimaanisha Salim angeendelea bila stock aliyokuwa amelipia, na bado hakujua ni kiasi gani angerudishiwa.
Mteja mwingine alikuja kuuliza simu yake.
“Part haijafika?”
“Kesho.”
“Ulisema leo.”
“Supplier amesogeza.”
“Basi nirudishie deposit.”
Salim alifungua drawer.
Kiasi cha deposit kilikuwa humo, lakini kukitoa kungeacha cash ya duka karibu tupu.
Alimrudishia.
Mteja akaondoka bila matusi, jambo ambalo kwa namna fulani lilifanya Salim ajisikie vibaya zaidi.
Saa nne Kassim aliingia na chai mbili.
“Utaenda?”
Salim akamwangalia.
“Umemwambia?”
“Tunu?”
“Umejuaje amenitumia ujumbe?”
Kassim akakaa kwenye stool.
“Sijui. Nilidhani baada ya mara ya kwanza unaweza kwenda tena.”
Salim alichukua chai.
“Aliwasiliana mwenyewe.”
Kassim alinyamaza kwa sekunde.
“Na alisema nini?”
“Kuna hatua haijaisha.”
“Ah.”
Salim aliweka kikombe chini.
“‘Ah’ gani hiyo?”
“Hakuna.”
“Kassim.”
“Kwangu pia kulikuwa na hatua nyingine.”
Salim akamwangalia.
“Ulinambia ulienda mara moja.”
“Nilisema mara ya kwanza ilinisaidia.”
“Hilo si jibu.”
Kassim alikunywa chai.
“Nilienda zaidi ya mara moja.”
“Mara ngapi?”
“Usifanye interview sasa.”
“Mara ngapi?”
Kassim alikunja uso. “Tatu.”
Salim akacheka, si kwa furaha.
“Na bado ulinambia ‘pay once, see for yourself.’”
“Kwa sababu nilipoenda mara ya kwanza sikujua kutakuwa na nyingine.”
“Na ulipojua?”
“Niliona mambo yakibadilika.”
“Yapi?”
“Nilipata contract ya printing ya tuition centre.”
“Uliomba tender hiyo kabla au baada ya Tunu?”
Kassim akakaa kimya.
“Kabla,” alisema mwishowe.
“Basi?”
“Salim, mimi sikusema Tunu alienda kusaini contract kwa niaba yangu. Nilisema wakati huo nilikuwa nimekwama, nikaenda, mambo yakaanza kwenda.”
Salim alisikia hoja hiyo ikimkera kwa sababu ilikuwa karibu sawa na ile aliyokuwa ameanza kujisema mwenyewe kuhusu Juma.
Aliangalia saa.
“Sitamlipa tena.”
Kassim akatikisa kichwa. “Basi usilipe.”
Lakini saa sita na nusu, Salim alifunga kibanda kwa muda na kwenda.
Bwana Tunu alikuwa na karatasi ileile ya kikao cha kwanza mezani.
“Hukupaswa kuja kama umejisikia kulazimishwa,” alisema.
“Ujumbe wako ulisema nikiacha naweza kurudi pale pale.”
“Na unaweza. Sijasema ni lazima urudi kwangu.”
“Basi hii hatua ni nini?”
Tunu alisogeza karatasi.
“Kuna tofauti kati ya kupata nafasi na kuifanya ikae wazi.”
Salim alikunja uso. “Hiyo ni sentensi ambayo inaweza kumaanisha chochote.”
“Ndiyo maana nimekuomba uje, si nikutumie invoice kwa simu.”
Tunu akauliza kuhusu Juma. Salim hakutaka kusema, lakini Kassim alikuwa tayari anajua na sehemu yake ilitaka kuona Tunu angefanya nini na habari hiyo.
“Alilipa.”
“Baada ya muda gani?”
“Karibu siku moja.”
“Na supplier?”
“Nilimlipa sehemu.”
“Na mteja aliyekuwa anasubiri screen?”
“Nilimaliza.”
Tunu alitikisa kichwa.
“Kwa hiyo kuna movement.”
“Movement ambayo ina maelezo ya kawaida.”
“Ni vizuri uwe na maelezo ya kawaida.”
Salim alitarajia Tunu apinge. Kutokupinga kulimvuruga zaidi.
“Basi kwa nini nilipie tena?”
“Kwa sababu hatua ya pili si kuhusu Juma. Ni kuhusu kile kinachorudisha pressure baada ya relief ya kwanza.”
“Na umejuaje kipo?”
“Kwa sababu ulipata pesa, lakini bado uko hapa.”
Salim akakaa kimya.
Tunu alitaja fee.
Ilikuwa zaidi ya mara mbili ya kwanza.
Salim alicheka kwa sauti.
“Hapana.”
“Sawa.”
“Hiyo ndiyo jibu lako?”
“Umesema hapana.”
“Unataka nilipe kiasi hiki baada ya kuniambia kwanza nalipa mara moja.”
“Nilikueleza fee ya kikao cha kwanza. Kama ulielewa hakuna kitu kingine kitawahi kupendekezwa, basi hatukuelewana.”
Salim alisimama.
“Basi hatukuelewana.”
Tunu hakumzuia.
Salim alifika mlangoni.
“Salim.”
Aligeuka.
“Usilipe kama pesa hiyo ina kazi ambayo huwezi kuivunja.”
Salim alikaza taya.
“Unamaanisha nini?”
“Umezungumza sana kuhusu biashara, lakini kila mara ukitaja nyumbani sauti yako inabadilika. Kama hii fee itakufanya udanganye nyumbani, usifanye.”
Salim alihisi kama amesukumwa.
“Usiniambie kuhusu nyumba yangu.”
“Basi usinipe mamlaka hayo.”
Salim aliondoka.
Alitembea karibu nusu ya njia kurudi arcade akiwa ameamua jambo hilo limeisha.
Kisha supplier akampigia.
“Claim yako tumeipokea. Lakini replacement ya haraka hatuwezi. Tunaweza kukupa credit baada ya inspection.”
“Inspection lini?”
“Wiki ijayo.”
“Nina repairs sasa.”
“Nunua stock nyingine kwa sasa.”
“Kwa pesa gani?”
Supplier akanyamaza. “Hilo siwezi kukusaidia.”
Simu ilipokatika, Salim alisimama mbele ya mobile-money kiosk.
Mwanamke aliyekuwa ndani alikuwa akihudumia mtu mwingine. Juu ya dirisha kulikuwa na karatasi za viwango vya transaction.
Salim akafungua balance yake.
Pesa ya duka haikutosha kwa stock mpya, supplier wa zamani na reserve yote kurudishwa kwa wakati mmoja.
Akafungua ujumbe wa Tunu.
Fee ya pili ilikuwa pale.
Akafunga.
Akatembea hatua kumi.
Akarudi.
“Karibu,” wakala alisema. “Unatoa au unaweka?”
Salim alitaja kiasi.
“Kwa namba hii?”
“Ndiyo.”
Wakala akamwonyesha jina la mpokeaji kwenye screen kabla ya kuthibitisha.
Salim aliona jina.
Akasema, “Subiri.”
Alitoa simu yake mwenyewe.
Kwenye akaunti ambayo yeye na Nuru walitumia kama reserve, kulikuwa na pesa iliyotengwa kwa dharura, safari ya Alya na msaada wa Mama Rahma ikiwa rent yake ingebanwa.
Salim alihesabu kichwani.
*Ni kwa muda tu.*
Kama biashara ikirudi vizuri, angerudisha.
Kama Juma mmoja mwingine angelipa, angerudisha.
Kama supplier angerudisha credit, angerudisha.
Kama hatua hii ingekuwa ya mwisho, angerudisha.
“Endelea,” alisema.
Transaction ilipokamilika, balance ya reserve ilishuka hadi kiwango ambacho Salim hakuwahi kukubali kama Nuru angekuwa amesimama pembeni yake.
Bwana Tunu alimtumia ujumbe mfupi baada ya dakika chache.
**Nimepokea. Tutazungumza jioni.**
Salim hakujibu.
Alirudi dukani na kununua stock ndogo tu ya parts za lazima. Alifanya repairs mbili. Alikusanya deposit moja.
Alijaribu kujifanya siku ilikuwa ya kawaida.
Jioni, alipofika nyumbani, Nuru alikuwa amesimama jikoni na simu mkononi.
Hakumsalimia kwa tabasamu.
“Salim.”
“Mm?”
“Umerudisha reserve?”
Salim alivua viatu polepole.
“Nitaweka kesho baada ya collections.”
Nuru akamwangalia.
“Kwa nini balance imeshuka tena?”
---