Jumatatu ilianza bila mtu kumsubiri Tunu getini.
Hilo lilikuwa jambo dogo kiasi kwamba karibu hakuliona.
Mlinzi alichukua kadi yake kama za wanafunzi wengine. Hakumwambia aende ofisini kwanza. Hakuna karatasi ya muda iliyokuwa imebandikwa kwenye daftari lake. Tunu alipita uwanjani na Asha, wakibishana kuhusu swali la sayansi.
“Jibu ni evaporation,” Asha alisema.
“Si kwa hiyo experiment.”
“Unataka kubishana na kitabu?”
“Nataka kubishana na wewe.”
Walifika darasani wakicheka.
Mwalimu wa sayansi aliingia na karatasi za quiz. “Dakika ishirini. Hakuna kuongea.”
Tunu alihisi tumbo likikaza. Alikuwa amekosa mada mbili wakati akiwa nje. Rehema alikuwa amempa worksheets, lakini hii ilikuwa quiz ya kawaida, si “assessment ya kurejea.”
Aliandika jina lake.
TUNU BARAKA.
Hakukuwa na alama nyekundu pembeni.
Swali la kwanza alijua. La pili alisita. La tatu lilikuwa kuhusu mzunguko wa maji. Alisikia wanafunzi wakigeuza kurasa. Kwa dakika chache, hofu yake haikuwa kuhusu uvumi, Jabi, Mariam au rekodi. Ilikuwa hofu ya kawaida ya mwanafunzi ambaye hakumbuki formula.
Alipomaliza, hakujua kama amefaulu vizuri.
Hilo pia lilikuwa kawaida.
Wakati wa mapumziko, Asha alitoa simu ya dada yake ambayo alikuwa amepewa kwa siku hiyo.
“Class photo baada ya shule,” alisema. “Prefect anataka nipige.”
Tunu akainua nyusi. “Na?”
“Nataka kukuuliza kabla. Uko sawa kuwa kwenye picha?”
Swali lilimfanya Tunu atabasamu.
“Ndiyo.”
“Na caption?”
“Caption gani?”
Asha akafanya sauti ya matangazo. “‘Karibu tena shujaa wetu Tunu baada ya safari yake ngumu.’”
Tunu akamrushia karatasi iliyokunjwa.
Asha akacheka. “Nilijua.”
“Picha ya darasa tu.”
“Picha ya darasa tu.”
Baada ya lunch, Rehema alimwita kwa check-in. Sasa walikuwa wanakutana mara mbili kwa wiki badala ya kila siku.
“Unataka tuendelee hivyo?” Rehema akauliza.
“Labda mara moja wiki ijayo.”
“Kwa nini?”
“Kwa sababu nikihitaji naweza kuja. Sitaki ratiba iwe kitu kinachonifanya niwe tofauti kila siku.”
Rehema akaandika. “Sawa.”
“Na attendance?”
“Omari anamalizia leo.”
Tunu hakutaka kuonyesha jinsi habari hiyo ilivyokuwa muhimu.
Nyumbani, Mariam alikuwa amefunga kibanda mapema.
“Kwa nini?” Tunu akauliza.
“Nina meeting shuleni.”
“Kuna tatizo?”
“Hapana.”
“Basi kwa nini?”
Mariam akamwangalia kwa mshangao. “Parent-teacher meeting ya kawaida.”
Tunu akacheka. “Nilisahau kuna hizo.”
Mariam alibadilisha kanga, akaweka daftari la biashara pembeni na kwenda shule pamoja naye. Njiani hakumuuliza kama Tunu alikuwa amefanya kosa. Aliuliza quiz.
“Umefanya vizuri?”
“Sijui.”
“Basi nitamwambia mwalimu akupe mia moja.”
“Usithubutu.”
Mariam akatabasamu.
Kwenye meeting, mwalimu wa darasa alizungumza kuhusu homework, kuchelewa na mada ambazo Tunu alihitaji kufidia. Hakutaja “street child.” Hakumuuliza Mariam mbele ya Tunu kuhusu miezi aliyokuwa nje.
“Anahitaji msaada wa mathematics,” mwalimu alisema. “Lakini anaendelea.”
Mariam akasema, “Tunaweza kupanga muda wa kusoma baada ya kibanda kufungwa.”
Tunu akaongeza, “Na study group ya Asha Alhamisi.”
Mwalimu akaandika.
Ilikuwa meeting ya dakika kumi na mbili.
Walipotoka, Mariam alisema, “Nilikuwa nimejiandaa kupigana.”
“Kwa nini?”
“Tabia.”
“Leo hakuna vita.”
“Vizuri.”
Baada ya shule siku iliyofuata, darasa lilipanga picha. Wanafunzi walijisukuma kwenye mistari. Tunu alisimama karibu na Asha. Prefect akapiga picha mbili.
Asha akamuonyesha kabla ya kuituma kwenye group.
“Caption: Form One B baada ya science quiz.”
Tunu akasema, “Hiyo ni mbaya kwa sababu inawakumbusha watu quiz.”
“Lakini si kuhusu wewe.”
“Basi sawa.”
Picha ikaenda.
Hakuna aliyesema *welcome back*.
Jioni Tunu alikuwa kwenye crate yake akitengeneza earphone za jirani. Mariam alikuwa amekubali repairs mbili tu kwa Jumamosi, lakini jirani huyo alihitaji waya rahisi na Tunu alifanya baada ya homework. Alipokea mia tano.
“Akiba?” Mariam akauliza.
“Nusu.”
“Matumizi?”
“Nusu.”
“Kodi?”
Tunu alimwangalia.
Mariam akainua mikono. “Natania.”
Huo ulikuwa utani ambao wiki mbili zilizopita ungeumiza. Sasa Tunu aliweza kuucheka kidogo.
Alhamisi Omari alimwita ofisini. Tunu aliingia akiwa na tahadhari ya zamani.
“Usiogope,” Omari alisema. “Ni karatasi.”
Aliweka attendance card mpya mezani.
“Rekodi ya uhamisho imefungwa. Temporary arrangement imeisha. Kuanzia sasa uko kwenye ordinary enrollment. Support plan yako inabaki private kwa Rehema na walimu wanaohitaji kujua sehemu husika.”
Tunu akachukua kadi.
Jina lake lilikuwa limechapishwa vizuri. Darasa: Form One B. Hakukuwa na maandishi ya kalamu kuhusu kutokuwepo kwake.
“Na nikikosa siku?”
“Tutafuata sheria kama wengine. Kama kuna sababu ya support, Rehema atajua.”
“Na assembly?”
Omari akatoa pumzi. “Hakuna mtu atakuita bila consent.”
Tunu akatikisa kichwa.
Alipotoka, alikaa kwenye benchi nje ya ofisi. Alitoa kadi tena.
Miezi mingi iliyopita, jina lake lilikuwa limevukwa kwenye daftari nyumbani. Wiki zilizopita, rekodi yake shuleni ilikuwa na note ya muda. Sasa kulikuwa na jina tu.
Asha akaja mbio.
“Unachelewa geography.”
Tunu akasimama.
“Nilikuwa ofisini.”
“Tatizo?”
Tunu akatazama kadi mara ya mwisho.
“Hapana.”
Omari alikuwa ameandika tarehe chini na kuweka muhuri.
Kwa mara ya kwanza tangu Tunu arudi, hakukuwa na note nyekundu pembeni ya jina lake.
---