Siku ya kumi na tatu Tunu alifika supplier warehouse kabla ya saa tatu. Warehouse ilikuwa na milango miwili ya chuma, pallets za chargers zilizofungwa kwa kamba, na counter ndogo ambayo manager alitumia kuchapisha statements. Amina alikuja kwa dakika chache akiwa amebeba envelope ya printing; alipaswa kurudi kwenye duka lake kabla customers wa asubuhi hawajaanza.
“Umeleta Pili?” manager aliuliza.
“Yuko kwenye call.”
Tunu aliweka old invoice, transaction history na case receipt mezani. Manager akafungua account ya miaka saba iliyopita. Tarehe zilionekana, lakini baadhi ya item codes zilikuwa zimehamishwa kwenye mfumo mpya. Mstari mmoja wa chargers ulikuwa umeandikwa mara mbili.
“Hii ndiyo balance mliyotuma jana?” Tunu aliuliza.
“Hiyo ndiyo iliyokuwa kwenye statement ya kwanza.”
“Lakini hii code iko pia kwenye account nyingine.”
Manager akamwita clerk aliyekuwa na kitabu cha zamani. Clerk akatafuta kwa mkono, akaonyesha receipt yenye code iliyokosewa. Payment ya Pili ilikuwa imeingia, lakini haikuwa imeunganishwa na order yao. Amount hiyo iliondolewa kwenye balance mbele ya Tunu.
“Ndio maana nilisema statement, si kumbukumbu,” Tunu alisema.
Manager akasema, “Bado kuna balance.”
“Ninajua. Nataka iwe balance yenye mwisho.”
Pili aliingia kwenye video call. Alitaka kuona page ambayo Tunu na manager walikuwa wakiangalia. Manager akageuza laptop kuelekea camera baada ya Tunu kumuuliza Pili kama yuko tayari. Wakaeleza items mbili zilizobaki na ile payment iliyokuwa imepotea kwenye code.
“Hiyo payment nilifanya siku ya Jumatano,” Pili alisema. “Nilimpa clerk cash.”
Clerk akatafuta signature yake kwenye receipt. Ink ilikuwa imefifia, lakini initials zilionekana. Manager akakubali.
Tunu akafungua cashbook. Mapato ya repairs ya siku nne yalikuwa yamekusanyika, lakini kiasi hakikutosha kulipa balance yote pamoja na rent na deposit ya electrician. Alipendekeza first payment leo, installment ya pili baada ya siku saba, na ya mwisho ndani ya siku ishirini na nane. Supplier akataka tarehe ya kila payment na minimum order ya cash kwa muda huo.
Manager alimsukumia calculator. “Ukitoa installment ya kwanza, utabaki na kiasi gani cha kufanya kazi?”
Tunu akahesabu kwa sauti. Alitoa rent iliyokuwa imetengewa, mshahara wa Beka, deposit ya electrician na kiasi cha parts ambazo customers walikuwa wamelipia. Kiasi kilichobaki kilikuwa kidogo kiasi cha kufanya kila purchase ionekane kama uamuzi wa mwisho.
“Nitabaki na fedha ya parts mbili za haraka,” alisema.
“Na kama customer mmoja akidai refund?”
“Itatoka kwenye cash ya siku hiyo, si family reserve.”
Manager akatikisa kichwa. “Andika hivyo. Usinipe mpango unaotegemea siku nzuri pekee.”
Tunu akafungua repair tickets. Mmoja wa customers alikuwa amechelewesha balance kwa siku mbili; mwingine alikuwa ameongeza sehemu ya delivery. Hakuzihesabu kama cash mpaka pesa iwe mkononi. Amina akamkumbusha kwamba printer fee ya wiki iliyopita ilikuwa bado haijalipwa na Tunu, hivyo asiiweke kwenye mapato.
“Mnaweza kuendesha biashara bila kuhesabu pesa ambazo mnazitarajia?” manager aliuliza.
“Tumeweza kuishi hivyo,” Tunu alisema. “Sasa tunajaribu kuacha.”
“Nikiweka installment, siwezi kuchukua cartons nyingi,” Tunu alisema.
“Hiyo ni risk yangu.”
“Na yangu pia. Nikikosa stock, napoteza sales. Nikichukua stock nyingi, nakosa cash ya settlement.”
Amina akasema, “Andika kiasi cha stock kinachoruhusiwa, si maneno ya ‘order reasonable.’”
Manager akamwangalia. “Wewe ni account?”
“Mimi ni printer wa pages zao leo.”
Tunu akatabasamu. “Na rafiki anayechukia sentensi zisizo na namba.”
Manager aliweka kwenye draft kwamba Tunu angeweza kununua critical parts kwa cash, lakini credit ya siku kumi na nne isingerejea mpaka installment ya mwisho. Kila malipo ingekuwa na receipt yenye reference ya old account. Tunu akaomba pia kwamba receipt itaje kwamba settlement haikuwa admission ya kosa la jinai; ilikuwa closure ya commercial balance. Manager alikubali kwa sababu haikuwa inabadilisha amount.
“Sihitaji deni lisahaulike,” Tunu alisema. “Nahitaji liwe deni lenye mwisho.”
Pili alituma kwa email acknowledgement ambayo ilisema: baada ya first payment na supplier confirmation, anakubali clean exit/transfer acknowledgement; hatadai ownership ya sasa; na hakuna upande utakaotumia jina lake kama cover ya biashara ya Tunu. Tunu alisoma kila sentensi kwa sauti. Pili akasema, “Ongeza kwamba transfer itafuata process ya service centre.”
“Nimeongeza,” Tunu alisema.
Aliweka first payment kwenye counter. Manager akahesabu noti mbili na kuzipitisha kwenye machine. Amina akachapisha receipt. Pili aliangalia receipt kupitia video call.
Kabla ya kuondoka, Tunu akaomba manager aandike wazi kwamba first payment imepokelewa, si kwamba balance yote imelipwa. Manager aliongeza mstari huo, akamtaka Tunu asaini kwenye sehemu ya “customer acknowledgement” tu. Tunu akasoma mpaka chini kabla ya kusaini. Pili akasema alitaka copy yake iende kwa Salma pamoja na transfer documents, na Tunu akakubali.
“Jina langu limeandikwa wapi?”
“Kwenye prior trader acknowledgement, si kwenye current sales receipt.”
Pili akapumua kwa muda mrefu. “Basi nitasaini.”
Tunu alituma document kwa Pili, akapokea signature ya elektroniki na confirmation ya supplier. Hakutangaza kwamba tatizo limeisha; alihifadhi files kwenye folder mbili: *settlement* na *transfer*. Mipaka hiyo ilionekana kama kazi ndogo, lakini ndiyo iliyokuwa imekosekana miaka saba.
Alipokuwa akitoka warehouse, manager alimwambia, “Usichukue stock kwa sababu umeona case yako inakaribia kuisha.”
Tunu akageuka kwenye mlango. “Nitaweka settlement kwenye calendar, si kwenye hisia.”
Manager akampa copy ya staged agreement. Tunu akaangalia tarehe ya installment ya pili na akaandika reminder kwenye simu ya duka, kisha akaweka nakala kwenye envelope ya home index. Amina akamuuliza kwa nini anabeba nakala mbili.
“Ikiwa duka litapata maji au umeme ukakatika, family bado ijue deni lilipo.”
“Na ikiwa nyumba itapata shida?”
“Duka liwe na copy yake. Hakuna upande unaopaswa kuwa hostage wa kabati moja.”
Pili alituma message kwamba alikuwa amepokea receipt na acknowledgement. Tunu akamjibu kwa sentensi fupi: *First payment recorded; next date remains open; no claim that balance is cleared.* Pili akasema hiyo ndiyo ilikuwa mara ya kwanza kuona Tunu akiandika kile ambacho hakijatokea.
“Sijaona hivyo.”
“Watu wakiogopa, wanakopa. Watu wakitumaini, wanakopa pia.”
Tunu akamshika macho. “Nitajua cash iliyopo kabla ya kununua.”
Njiani, Amina alimwonyesha printer invoice yake. “Umenipa namba ya pickup contract?”
“Bado. Baada ya full file.”
“Umesema hivyo bila kunikimbia.”
“Nimeanza kujifunza kwamba delay iliyoandikwa ni bora kuliko promise isiyo na tarehe.”
Aliporudi dukani, Beka alikuwa amemaliza repairs mbili na kuweka installment kwenye cashbook. Tunu akaweka supplier receipt kwenye green folder, kisha akafungua message ya Salma. Appointment mpya ilikuwa na saa na desk maalum. Salma ametuma appointment: **FULL FILE REVIEW — TOMORROW 10:30.**
---